Hoe belangrijk is jouw lichaam voor jou?
Sta je wel eens stil
bij het warme water op je huid tijdens het douchen?
Geniet je echt van
de smaak van een rijpe appel?
Voel je je benen
tijdens een lange wandeling?
Ruik je het vers
gebakken brood s’morgens vroeg?
Of zit je hoofd te
vol? Ben je onbereikbaar geworden voor
deze zegeningen?
Naast al die fijne
momenten,
is het hebben van een lichaam ook best een hele klus.
Ons leven wordt
dagelijks gevuld met de zorg voor en het
onderhoud van ons lichaam.
Schoonmaken, voeden,
trainen, rusten. Keer op keer, dag na dag.
Dat is zo als alles
goed loopt en je gezond bent.
Maar nog meer als je
ziek word en je lijf nog meer zorg vereist.
In Genesis lezen we
dat na de zondeval,
het hebben van een lichaam ook schaamte met zich
meebrengt.
Lichamelijkheid kan een last voor je zijn of worden.
Je lichaam kan je
waardigheid behoorlijk naar beneden halen.
Ik baal vaak als ik
mezelf zie. Om mijn houterige bewegingen.
Ik baal van mijn
soms vermoeide gezicht met dikke wallen.
Dat is gebrokenheid,
die ons leven binnen kwam na de zondeval.
Toen kwam Jezus.
God kwam naar ons
toe in een lichaam.
Hij schrok niet van
de schaamte die Adam en Eva ervoeren.
In plaats daarvan bedekte Hij
die.
Doordat Hij naar ons
toekwam in een lichaam,
bedekte Hij voor altijd de schaamte die
uiteindelijk voortkomt
uit de zonde.
God, Die mens werd,
omhelsde onze lichamelijkheid ten volle,
om onze schaamte te
bedekken.
Daarom is het zorg
dragen voor ons lichaam zo belangrijk.
Het is een vorm van
diepe aanbidding.
Een vorm van lof aan
onze Schepper.
Zoals sporters hun
lichamen trainen door oefeningen,
kunnen wij ook trainen in het
aanbieden van ons lichaam als een
levend offer aan God. Door je
handen te vouwen of op te heffen.
Door je ogen op te slaan naar de
hemel.
Door te knielen en gebeden op te zeggen.
Zo trainen we ons
lichaam om voortdurend gericht te zijn
op de troon van genade.
Onze cultuur leert
ons zo anders.
We krijgen talloze boodschappen over ons lichaam.
Vooral om het te zien als een middel om genot te verkrijgen.
Ons
lichaam zou aanbeden moeten worden.
Ons lichaam zou ons
moeten voorzien in onze behoeften en verlangens.
We zijn gaan geloven
dat ons lichaam perfect moet zijn.
Maar het is niet
waar.
Onze lichamen zijn ons gegeven als instrumenten van aanbidding.
Ons lichaam is een
heilig voorwerp.
In feite het meest heilige voorwerp op aarde.
Het zwart maken van
ons lichaam,
is hetzelfde als het zwart maken van een heilige plaats.
Ons lichaam is
mooier en zit ingenieuzer in elkaar dan de
mooiste kathedraal.
Of we nu onze handen
opheffen, zingen, knielen, slapen, eten,
een baby voeden of de tuin
omspitten, we aanbidden Jezus.
Hij gaf ons onze lichamen, zodat we
Hem zouden aanbidden
in alles wat we doen.
Wanneer onze woorden
stoppen omdat we te moe of te verdrietig zijn,
kunnen we knielen en
onze handen opheffen.
Zo wordt jou lichaam, jou tranen en jou
opgeslagen ogen een offer aan
Hem.
Als je weer eens in
de spiegel kijkt en geneigd bent te bedenken
wat er allemaal niet
klopt aan jou lichaam; stop dan even.
Kijk naar jezelf en bedenk dat
God jou een lichaam gaf als geschenk.
Zorgen voor je
lichaam is een heilige daad.
Houd je maar vast aan de waarheid dat
jouw lichaam,
in al zijn gebrokenheid, geliefd is..
Het is Gods
meesterwerk en op een dag zal Hij het vernieuwen en
herstellen.
Jouw lichaam is
onlosmakelijk verbonden met je ziel.
Beiden verdienen jou zorg.
Dankzij Jezus mag je
uitzien naar de eeuwige bevrijding,
eeuwig huppelen, eeuwig dansen,
eeuwig zingen. Voor Hem.