Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit mei, 2016 weergeven

God heelt met goud

Thuis roept een gevoel van warmte en geborgenheid op. Een plek om tot rust te komen. Vanuit je huis onderneem je en trek je de wereld in op weg naar werk, school of vrijetijdsbesteding. Maar wat als dat alles niet zo vanzelfsprekend is en je door omstandigheden gebonden bent aan huis? Dan heeft thuis ineens een heel ander gevoel. Dan kom je in een worsteling tot "acceptatie" die niet zomaar vorm te geven is. In dit interview het verhaal van Mariska Jongebreur die deze manier van thuis doorleeft en vorm probeert te geven. 


Waarom is thuis dubbel voor jou?
Ik heb last van lichamelijke beperkingen. Een zwakke rug en een motorische beperking door zuurstofgebrek bij mijn geboorte. Daardoor heb ik last van spasmen. Dat uit zich vooral dat letterlijk alles meer energie kost. Ik heb dit jarenlang kunnen negeren. Doordat het zoveel energie kost zijn de spieren in mijn rug overbelast geraakt en kunnen het niet meer opvangen. Zelfs zitten kost energie door de pijn in mijn…

Puur

Het lukt me niet zo goed meer. Schrijven bedoel ik. Waar de schrijfsels een half jaar geleden zo het papier op leken te glijden, moet ik nu moeite doen om zelfs maar te beginnen met schrijven.
Ik kan allerlei excuses verzinnen. Te moe, te druk, te veel aan mijn hoofd... Maar ik weet dat het smoesjes zijn. Diep van binnen weet ik wel wat het probleem is. Ik wil niet schrijven om maar te schrijven. Ik wil niet schrijven om maar gezien of gehoord te worden. Ik wil alleen schrijven als ik echt een puur kan zijn. Liever een keer per jaar een echt stukje, dan wekelijks iets wat ik mezelf op leg. Iets wat door mezelf is gevormd.
Steeds weer is er die twijfel aan eigen kunnen. En ik wacht op het moment dat ik mezelf weer vol overgave kan storten in de armen van Jezus. Het moment dat ik het vertrouwen weer heb dat Hij met stukjes zal schrijven en ik het alleen maar uit hoef te typen. Ik weet dat Hij wil werken. Ik weet dat Hij trouw is en mij wil gebruiken. Ondanks... Wat een genade is dat.
Daarom geef …