Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit september, 2018 weergeven

Hoop als je lijdt (2)

In mijn vorige blog beschreef ik de hoop die we hebben als christenen. Niet de hoop dat God ons al het menselijke lijden bespaart, maar de hoop op een diepere relatie met Jezus. De Man Die als geen ander met lijden en ziekte bekend was.
Als je bekend bent met lijden, ken je ongetwijfeld ook de worstelingen met God. Je wilt niet ten onder gaan en dus blijf je koppig vechten om je hoofd boven water te houden. Dwars tegen alle teleurstellingen in.
Waar komt dat koppig blijven geloven vandaan? Ik heb me dat wel eens afgevraagd. Herken je het dat je als je van een afstandje naar je situatie kijkt denkt: waarom ben ik hier nog? Hoe kan het dat ik nog steeds geloof? Het zou veel logischer zijn geweest als ik het bijltje erbij neer had gegooid. Toch?
Weet je dat er in de hemel Iemand is Die voortdurend bidt en pleit voor jou? Hij smeekt Zijn Vader dat je geloof niet op zal houden. Zou dat de reden kunnen zijn dat je nog altijd die koppige neiging hebt om te blijven geloven? ‘Wil Hij mij doden, i…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Twee liedjes door elkaar

Het is maandagmorgen. Ik draai een was en stop hem in de droger. Ik ruim wat op in de slaapkamers van de jongens en haal meteen een doek over hun bureau. Ik poets de wc, drink koffie en wandel een stukje het park in. Ik snij de bloemkool en schil de aardappelen voor vanavond. En terwijl ik zo druk bezig ben, klinkt er steeds een liedje in mijn hoofd wat op de één van de cd’s van de kinderen staat. Ik neurie het zachtjes voor me uit: ‘Oordeel niet, oordeel niet. Heb gerust een mening over dingen die je ziet, maar oordeel niet.’ En dan opeens, als ik de pannen voor het eten uit de kast haal en de deksels op de grond kletteren, klettert er een ander liedje doorheen: ‘Heb lief, heb lief, heb lief, heb lief waar een ander haat...’
Het komt door een gesprek wat ik gisteren met iemand had, en door verhalen die ik al zo vaak heb gehoord. Mensen die te maken kregen met de gebrokenheid van het leven. Mensen bij wie alles niet zo liep als ze hadden gewild: geen huisje boompje beestje, maar een scheidi…

Hoop

Midden in de chaos in het lijden in de nood,
roept God ons om onze hoop te stellen op zijn onwankelbare Liefde. Op Zijn nooit aflatende trouw. Zijn goedertierenheid.
Ik ben die Ik ben. Ik zal zijn Die Ik Zijn zal.
Met Hem als Heer is bloeien mogelijk zelfs als het leven moeilijk is.


Maar ik zal zijn als een bladerrijke olijfboom in het huis van God; ik vertrouw op Gods goedertierenheid eeuwig en altijd.
Ik zal U voor eeuwig loven, om wat U gedaan hebt; ik zal Uw Naam verwachten, want die is voor Uw gunstelingen goed.
– Psalm 52:10 en 11 –