Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Loslaten en verlangen

Recente posts

Als U het huis niet bouwt

Onze zoon moet dit jaar een keuze maken voor de middelbare school. Wat hebben we daar een wijsheid bij nodig.
Talloze opvoedsituaties vragen om inzicht, doortastendheid en fijngevoeligheid. Hoe kom ik aan die kwaliteiten?
Ik heb de laatste twee weken veel last van rugpijn en daaroverheen kreeg ik griep. Hoe kom ik de dagen door?
Morgen leiden mijn man en ik de kinderdienst in de kerk. Wat mogen we de kinderen meegeven?

Zomaar even een paar voorbeelden uit mijn eigen leven. Dingen waar ik over na moet denken. Waar ik me zorgen over kan maken. Dingen die me in beslag kunnen nemen. Ik ben geneigd om dingen van alle kanten te bekijken, nog eens een keer te draaien, mezelf binnenste buiten te keren om tot een goede slotsom te komen in dit soort dingen. Natuurlijk breng ik het wel in gebed, maar onbewust heb ik het gevoel dat ik vooral zelf aan de slag moet gaan.
Gisteren waren we met een aantal moeders bij elkaar en eigenlijk kwamen we erachter dat we dit allemaal herkennen. Onbewust zetten we ons s…

Klei

Vorige week schreef ik een blog over stof. God maakt de mens uit stof. Jezus gebruikte stof om een blinde weer te laten zien. Bij God is er altijd hoop.
Als je stof vermengd met water krijg je klei. En klei, wat in de handen van een pottenbakker wordt gelegd kan worden gevormd tot wat de pottenbakker wil maken.
Maar nu Heere, U bent onze Vader! Wij zijn het leem, U bent onze Pottenbakker, wij zijn allen het werk van Uw handen. (Jesaja 64:8)
Ik val zo vaak terug in oude patronen of gedachten. Maar wat is het bemoedigend om te lezen in Jeremia dat God steeds opnieuw wil beginnen met het hompje klei dat mijn leven voorstelt. Steeds vormt Hij mij opnieuw.
Al voel ik me mislukt, ik ben nog steeds in Zijn handen. Al voel ik me vast gelopen, Hij heeft nog nieuwe mogelijkheden. Al voelt het alsof alles ophoudt, Hij maakt mij opnieuw; en Hij zal het blijven doen, steeds als ik mezelf overgeef aan Zijn wil.
Die overgave maakt me zacht, zo kan ik gevormd worden in de geduldige handen van mijn Maker.

Stof

Terwijl de zon haar vroege ochtendstralen door de kamer laat gaan, haal ik mijn hand over de kast. Een laagje stof kleeft aan mijn vingers als ik mijn hand daarna omdraai. Stof dat altijd weer terugkomt. Om moe van te worden soms.
‘Zou God soms ook zo moe van mij worden?’ vraag ik me af. Als Hij Zijn licht over mijn leven laat schijnen, komt Hij vast ook steeds weer stof tegen. Het lijkt soms wel of ik aan chronisch geheugenverlies lijd, als het gaat om de lessen die Hij me wil leren. Juist op het moment dat ik denk iets onder de knie te hebben, gebeurd er weer iets wat me doet struikelen.
Dat ik mezelf bij God niet hoef te bewijzen is bijvoorbeeld zo’n les die steeds weer terug komt. Of dat ik niet hoef te strijden, maar dat Hij dat voor me doet. Dat Hij van me houdt en dat Hij wil dat ik goed voor mijn lichaam zorg omdat Hij er met Zijn Geest in wil wonen. Ook zo’n les die ik steeds weer opnieuw moet leren. Zoals stof in mijn huis, komt het steeds opnieuw weer terug.
Een paar dagen geleden…

Standvastig

De afgelopen dagen had ik veel rugpijn. En toen ik vanmorgen wakker werd kon ik zelfs bijna niet uit mijn bed komen.  Misschien heb jij ook wel pijn. Misschien ben je ziek of maak je je zorgen om iemand van wie je zielsveel houdt. Ik heb gemerkt, dat wanneer ik veel pijn heb, ik zo zwak kan zijn. Op geestelijk gebied dan. Ik word mopperig en boos op de omstandigheden. Ik word overspoelt door negatieve gedachten en twijfel aan alles. Ik heb nergens meer zin in en ik word lui. Of ik wil niet stil staan bij mijn pijn en begin druk in het rond te rennen. 'Verzet u tegen de duivel,' zegt Jakobus 'dan zal die van u wegvluchten.' (Jakobus 4:7) In het boek wat ik de afgelopen weken heb gelezen (Als God zwijgt van Pete Greig) kwam ik een gebed tegen en ik wil het graag met je delen. Want wat kan het leven pijn doen en veel van ons vragen. En toch is het belangrijk om stand te houden. Gelukkig hoeven we dat niet zelf te doen, maar staat God klaar om ons te helpen. Hij biedt ons alle…

Hoop als je lijdt (2)

In mijn vorige blog beschreef ik de hoop die we hebben als christenen. Niet de hoop dat God ons al het menselijke lijden bespaart, maar de hoop op een diepere relatie met Jezus. De Man Die als geen ander met lijden en ziekte bekend was.
Als je bekend bent met lijden, ken je ongetwijfeld ook de worstelingen met God. Je wilt niet ten onder gaan en dus blijf je koppig vechten om je hoofd boven water te houden. Dwars tegen alle teleurstellingen in.
Waar komt dat koppig blijven geloven vandaan? Ik heb me dat wel eens afgevraagd. Herken je het dat je als je van een afstandje naar je situatie kijkt denkt: waarom ben ik hier nog? Hoe kan het dat ik nog steeds geloof? Het zou veel logischer zijn geweest als ik het bijltje erbij neer had gegooid. Toch?
Weet je dat er in de hemel Iemand is Die voortdurend bidt en pleit voor jou? Hij smeekt Zijn Vader dat je geloof niet op zal houden. Zou dat de reden kunnen zijn dat je nog altijd die koppige neiging hebt om te blijven geloven? ‘Wil Hij mij doden, i…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…