Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Genade en waarheid

Recente posts

God geeft leven

Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.Johannes 10:10 –
Wat een heerlijke tekst vond ik dit altijd. En ik vind dat nog steeds. ‘Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.’ Daar verlang je toch naar: leven in al Zijn volheid.
Heel vaak heb ik gedacht en gebeden: ‘Nou, kom maar op Heer met dat leven. Ik wil het ervaren in al Zijn volheid. Stort het maar uit in mijn hart.’ Ik dacht dat het helemaal van God afhing.
Inmiddels heb ik mogen leren dat het nog veel meer van mij afhangt. God wil Zijn leven in al Zijn volheid aan mij geven. Dat is een ding dat vast staat. Maar kan ik dat overvloedige leven ook ontvangen?
Het leven dat God wil geven stroomt over van Zijn liefde. Wij mensen kunnen vaak maar hele kleine beetjes van Gods liefde tegelijk ontvangen. Voor het proces van jezelf meer en meer openstellen voor Hem, is tijd nodig.
Het is als een kindje wat uitgedroogd is. Je zou dit ki…

De heerschappij

Deze week luisterde ik naar een interview met Mirjam van der Vegt op Groot Nieuws Radio. In dit interview vertelde zij over een droom waarin ze in de ogen van God had gekeken. En op het moment dat ze in de ogen van God keek, wist ze dat elk tekort wat zij in dit aardse leven ervoer in het niet viel bij de overvloed aan liefde die ze in de ogen van God zag.
Ze heeft nog veel meer mooie dingen gezegd en het is echt een aanrader om dit interview even terug te luisteren. Maar heel eerlijk; toen ik haar over deze droom hoorde vertellen dacht ik: ‘Kreeg ik ook maar zo’n droom.’ Dat zou toch ontzettend mooi zijn; als al je tekorten zouden verdwijnen omdat je de overvloed van liefde in de ogen van God zag?
Toen ik vanmorgen mijn stille tijd had gehouden bedacht ik me opeens dat ik die ogen van God ook kan zien. Als ik me verdiep in het Woord van God; wat is er dan een overvloed aan schatten te vinden voor jouw en mijn leven.
Zo las ik vanmorgen Jesaja 9:5 Een overbekende tekst. Zeker in deze dage…

Met elkaar

Ik val en ik struikel Ik stuntel en ik duikel Ik haper en ik klooi Maar hé, ik doe het toch maar mooi!

Herkenbaar? Toen ik vanmorgen mijn facebook opende dag ik deze kaart staan en ik deelde hem meteen op mijn eigen tijdlijn. Want mensen, wat ben ik de laatste weken aan het struikelen en vallen. De kou van de winter trekt in mijn spieren en slurpt energie. Terwijl het in de zomer zo goed ging en ik een redelijke balans te pakken had, is dat nu helemaal verdwenen. En ik weet niet meer zo goed hoe ik mijn dagen in moet delen om het allemaal vol te kunnen houden. Dat maakt me labiel en emotioneel. Ik ben momenteel niet echt de leukste thuis. Het neemt het zicht weg op Wie God is, want ik ben veel te druk met mezelf overeind houden. Wat uiteindelijk jammerlijk mislukt en uitloopt op een flinke huilbui.
Zo; dat is eruit!
Vinden jullie het ook zo moeilijk om te laten zien wat je echt voelt en waar je doorheen gaat? Ik wel. Ik vind het veel makkelijker om een lach op mijn gezicht te plakken en te lat…

Hij kwam om te dienen

Herken je dat? Je zit in een lastige periode en je bent wanhopig op zoek naar een oplossing. Je wilt dat het nu wel klaar is met al die moeilijke dingen en je weet inmiddels wel dat de Enige die jou de oplossing kan geven God is. En dus lees je je bijbel, lees je goede christelijke boeken, je bidt alsof je leven er van afhangt. Maar er lijkt maar niks te gebeuren. Je krijgt geen antwoorden. Je verlangt als een hert dat verlangt naar water naar de God van jouw leven. Maar niks van wat je onderneemt lijkt je dichter bij Hem te brengen. Het enige wat je bereikt is dat je verwarring en je vermoeidheid nog groter worden.
Gisteren sloeg ik mijn bijbel open bij Matheus hoofdstuk 20. En mijn oog bleef hangen bij vers 28: De Zoon des mensen niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel als losprijs te geven voor velen.
Wat een wonderlijke uitspraak van de God van de hemel en de aarde. God Die zegt: ‘Wacht even, Ik ben helemaal niet gekomen om door jou gediend te worden. Ik ben niet…

Loslaten en verlangen

Benen opgetrokken op de bank, een boek in mijn handen en een kop thee binnen handbereik. Af en toe mijmerend naar buiten starend, waar de bomen hun vlammend gekleurde kruinen boven het schuurdak uitsteken.
Zo bracht ik deze stille ochtend door. Nog nooit zijn de bomen zo lang, zo mooi gekleurd geweest. Warme kleuren; rood, oranje… Alsof ze een belofte in zich mee dragen. Alsof God me zeggen wil: ‘Ja, het leven is loslaten, en loslaten doet pijn, maar Ik heb ooit de belofte gedaan dat ik mijn kinderen nooit zou begeven en nooit zou verlaten. De warmte van Mijn liefde zal bij je zijn. Elk moment. Ook als alles dor en doods lijkt. Als de kou van de winter in je botten sluipt en de dagen nog donkerder worden dan ze al zijn. Ik zal er Zijn.
En ooit… ooit zul je meer begrijpen, meer weten. Je zult ontdekken dat de verborgen de geheimenissen van Mijn Koninkrijk veel groter zijn dan je dacht. Je zult dichter bij het mysterie van Mijn Liefde komen dan ooit.
Kijk voor nu niet te ver voor uit. Maar g…

Als U het huis niet bouwt

Onze zoon moet dit jaar een keuze maken voor de middelbare school. Wat hebben we daar een wijsheid bij nodig.
Talloze opvoedsituaties vragen om inzicht, doortastendheid en fijngevoeligheid. Hoe kom ik aan die kwaliteiten?
Ik heb de laatste twee weken veel last van rugpijn en daaroverheen kreeg ik griep. Hoe kom ik de dagen door?
Morgen leiden mijn man en ik de kinderdienst in de kerk. Wat mogen we de kinderen meegeven?

Zomaar even een paar voorbeelden uit mijn eigen leven. Dingen waar ik over na moet denken. Waar ik me zorgen over kan maken. Dingen die me in beslag kunnen nemen. Ik ben geneigd om dingen van alle kanten te bekijken, nog eens een keer te draaien, mezelf binnenste buiten te keren om tot een goede slotsom te komen in dit soort dingen. Natuurlijk breng ik het wel in gebed, maar onbewust heb ik het gevoel dat ik vooral zelf aan de slag moet gaan.
Gisteren waren we met een aantal moeders bij elkaar en eigenlijk kwamen we erachter dat we dit allemaal herkennen. Onbewust zetten we ons s…