maandag 19 november 2018

Hij kwam om te dienen

Herken je dat? Je zit in een lastige periode en je bent wanhopig op zoek naar een oplossing.
Je wilt dat het nu wel klaar is met al die moeilijke dingen en je weet inmiddels wel dat de Enige die jou de oplossing kan geven God is.
En dus lees je je bijbel, lees je goede christelijke boeken, je bidt alsof je leven er van afhangt.
Maar er lijkt maar niks te gebeuren. Je krijgt geen antwoorden.
Je verlangt als een hert dat verlangt naar water naar de God van jouw leven.
Maar niks van wat je onderneemt lijkt je dichter bij Hem te brengen.
Het enige wat je bereikt is dat je verwarring en je vermoeidheid nog groter worden.

Gisteren sloeg ik mijn bijbel open bij Matheus hoofdstuk 20.
En mijn oog bleef hangen bij vers 28:
De Zoon des mensen niet gekomen is om gediend te worden,
maar om te dienen, en Zijn ziel als losprijs te geven voor velen.

Wat een wonderlijke uitspraak van de God van de hemel en de aarde.
God Die zegt:
Wacht even, Ik ben helemaal niet gekomen om door jou gediend te worden.
Ik ben niet gekomen om door jou geholpen te worden.
Ik kwam om jou te dienen, en om jou te helpen.
Ik werd een nederige Dienaar, voor jou.’

Jezus kwam om ons verlossing te brengen en het reddende werk in ons leven te doen.
Maar ook na de dag van onze verlossing is Hij er om ons te dienen.

Als ik s’morgens wakker word zijn er zoveel dingen die ik nodig heb.
Wijsheid, kracht en hulp.
Nieuwe moed of blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid…
En precies daarom kwam Jezus ook.
Ik heb zo weinig te bieden, maar Hij heeft alles te bieden.

Als ik zelf ga proberen te dienen, geeft dat zoveel onrust.
Als ik me laat dienen door Hem, mag ik rusten.
Met mijn hoofd aan zijn borst om Zijn hart te horen kloppen wat zo vol liefde is voor mij.

En weet je wat zo mooi is?
Als ik dit leer, als ik mezelf in nederige bereidwilligheid leer over te geven aan het dienen van Jezus,
omdat ik weet dat ik niets van mezelf, maar alles van Hem mag verwachten,
dan ga ik vanzelf ook anderen dienen.
Omdat Zijn liefde me drijft om dat te doen.

Laat dit tot je doordringen als je wakker wordt in de morgen:
Jezus, de God van hemel en aarde staat klaar om jou te dienen deze dag.
Geef je aan Hem over.


maandag 12 november 2018

Loslaten en verlangen

Benen opgetrokken op de bank, een boek in mijn handen en een kop thee binnen handbereik.
Af en toe mijmerend naar buiten starend, waar de bomen hun vlammend gekleurde kruinen boven het schuurdak uitsteken.

Zo bracht ik deze stille ochtend door.
Nog nooit zijn de bomen zo lang, zo mooi gekleurd geweest.
Warme kleuren; rood, oranje…
Alsof ze een belofte in zich mee dragen.
Alsof God me zeggen wil: ‘Ja, het leven is loslaten, en loslaten doet pijn, maar Ik heb ooit de belofte gedaan dat ik mijn kinderen nooit zou begeven en nooit zou verlaten.
De warmte van Mijn liefde zal bij je zijn.
Elk moment. Ook als alles dor en doods lijkt.
Als de kou van de winter in je botten sluipt en de dagen nog donkerder worden dan ze al zijn.
Ik zal er Zijn.

En ooit… ooit zul je meer begrijpen, meer weten. Je zult ontdekken dat de verborgen de geheimenissen van Mijn Koninkrijk veel groter zijn dan je dacht.
Je zult dichter bij het mysterie van Mijn Liefde komen dan ooit.

Kijk voor nu niet te ver voor uit.
Maar geniet van de dagen die je krijgt.
En verlang… blijf verlangen naar de eeuwigheid.
Een troostrijk verlangen naar de dag dat alles nieuw en anders wordt.

Zo verloor ik mezelf vanmorgen een beetje in de mijmeringen en de heimwee.
En ik dacht aan de prachtige woorden van Jean Pierre Rawie, die ik pas las:

Wij hebben alles nog tegoed,
wat ons dit leven heeft ontnomen,
uit welke verten wij ook komen
elkaar ten leste tegemoet.











zaterdag 3 november 2018

Als U het huis niet bouwt

Onze zoon moet dit jaar een keuze maken voor de middelbare school.
Wat hebben we daar een wijsheid bij nodig.

Talloze opvoedsituaties vragen om inzicht, doortastendheid en fijngevoeligheid.
Hoe kom ik aan die kwaliteiten?

Ik heb de laatste twee weken veel last van rugpijn en daaroverheen kreeg ik griep.
Hoe kom ik de dagen door?

Morgen leiden mijn man en ik de kinderdienst in de kerk.
Wat mogen we de kinderen meegeven?


Zomaar even een paar voorbeelden uit mijn eigen leven. Dingen waar ik over na moet denken. Waar ik me zorgen over kan maken. Dingen die me in beslag kunnen nemen.
Ik ben geneigd om dingen van alle kanten te bekijken, nog eens een keer te draaien, mezelf binnenste buiten te keren om tot een goede slotsom te komen in dit soort dingen.
Natuurlijk breng ik het wel in gebed, maar onbewust heb ik het gevoel dat ik vooral zelf aan de slag moet gaan.

Gisteren waren we met een aantal moeders bij elkaar en eigenlijk kwamen we erachter dat we dit allemaal herkennen. Onbewust zetten we ons schrap om het leven en alles wat daarbij komt kijken aan te kunnen. Misschien zetten we onszelf wel zo schrap dat we geen oog meer hebben voor Degene Die ons alles kan geven wat we nodig hebben.

Van U Heere, is de grootheid, de macht,
de luister, de kracht en de majesteit.
Want alles wat op de hemel en op de aarde is,
is van U. Van U Heere, is het Koninkrijk
en U hebt Zich verheven tot een Hoofd boven alles.
Rijkdom en eer komen van voor Uw aangezicht,
en U heerst over alles.
In Uw hand is kracht en macht, in Uw hand is het
om ieder groot en sterk te maken.
1 Kronieken 29: 11-12 –

En

Maar mijn God zal u,
overeenkomstig Zijn rijkdom,
voorzien van alles wat U nodig hebt,
in heerlijkheid door Christus Jezus.
Filipenzen 4:19 –


Van U zijn alle dingen, van U o God alleen!
Mijn huis, mijn gezin, mijn kinderen, mijn gezondheid, mijn toekomst. Het is alles van Hem.
En als de Heere het huis niet bouwt, tevergeefs zwoeg ik. Tevergeefs mat ik mezelf af. Tevergeefs zet ik mezelf schrap.

Hij geeft mij en jou, vanuit Zijn rijkdom (en lees nog eens wat voor een rijkdom!) alles wat ik nodig heb als ik Hem daarom vraag.

Durf ik mezelf zo aan Hem toe te vertrouwen.
Durf ik de bouw van mijn huis, mijn leven aan Hem over te laten?
Durf ik Hem het Hoofd te laten zijn, over alles van mijn leven?
Durf ik mijn trots op te offeren en toe te geven dat alles wat ik zelf doe niets waard is.

Als dat zo is, zal mijn moeite niet tevergeefs zijn.
Dan zal de naam van de Heer, door mijn leven heen, de glorie krijgen die Hem toekomt.




maandag 15 oktober 2018

Klei


Vorige week schreef ik een blog over stof. God maakt de mens uit stof.
Jezus gebruikte stof om een blinde weer te laten zien. Bij God is er altijd hoop.

Als je stof vermengd met water krijg je klei.
En klei, wat in de handen van een pottenbakker wordt gelegd kan worden gevormd tot wat de pottenbakker wil maken.

Maar nu Heere, U bent onze Vader!
Wij zijn het leem, U bent onze Pottenbakker,
wij zijn allen het werk van Uw handen. (Jesaja 64:8)

Ik val zo vaak terug in oude patronen of gedachten.
Maar wat is het bemoedigend om te lezen in Jeremia dat God steeds opnieuw wil beginnen met het hompje klei dat mijn leven voorstelt.
Steeds vormt Hij mij opnieuw.

Al voel ik me mislukt, ik ben nog steeds in Zijn handen.
Al voel ik me vast gelopen, Hij heeft nog nieuwe mogelijkheden.
Al voelt het alsof alles ophoudt, Hij maakt mij opnieuw;
en Hij zal het blijven doen, steeds als ik mezelf overgeef aan Zijn wil.

Die overgave maakt me zacht,
zo kan ik gevormd worden in de geduldige handen van mijn Maker.

Hij maakt mij tot een vat.
Een vat brengt uit zichzelf niets voort, maar het bevat iets en deelt daarvan uit.
God wil dat ik schoon, leeg en beschikbaar ben voor Hem.
Zodat Zijn leven in mij uitgegoten kan worden.

Hij doet de rest!

Heer doorzoek mijn hart,
maak het echt voor U.
Heer doorzoek mijn hart,
laat mij zijn als U.

U bent de Maker,
ik ben de klei.
Kneed mij en vorm mij,
Heer verander mij.





maandag 8 oktober 2018

Stof

Terwijl de zon haar vroege ochtendstralen door de kamer laat gaan, haal ik mijn hand over de kast.
Een laagje stof kleeft aan mijn vingers als ik mijn hand daarna omdraai.
Stof dat altijd weer terugkomt. Om moe van te worden soms.

‘Zou God soms ook zo moe van mij worden?’ vraag ik me af.
Als Hij Zijn licht over mijn leven laat schijnen, komt Hij vast ook steeds weer stof tegen.
Het lijkt soms wel of ik aan chronisch geheugenverlies lijd, als het gaat om de lessen die Hij me wil leren.
Juist op het moment dat ik denk iets onder de knie te hebben, gebeurd er weer iets wat me doet struikelen.

Dat ik mezelf bij God niet hoef te bewijzen is bijvoorbeeld zo’n les die steeds weer terug komt.
Of dat ik niet hoef te strijden, maar dat Hij dat voor me doet.
Dat Hij van me houdt en dat Hij wil dat ik goed voor mijn lichaam zorg omdat Hij er met Zijn Geest in wil wonen. Ook zo’n les die ik steeds weer opnieuw moet leren.
Zoals stof in mijn huis, komt het steeds opnieuw weer terug.

Een paar dagen geleden ontdekte ik een belangrijke les over stof in de bijbel.
Want van alle dingen waaruit God de mensen had kunnen maken, koos Hij … stof.

Toen vormde de Heere God de mens uit het stof van de aardbodem, en blies de levensadem in zijn neusgaten. Zo werd de mens tot een levend wezen. (Genesis 2:7)

Jezus gebruikte het stof van de grond om het zicht van een blinde man te herstellen.

Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht van de wereld.’ zei Hij.
Nadat Hij dit gezegd had, spuwde Hij op de grond, maakte slijk met het speeksel en streek het slijk op de ogen van de blinde, en Hij zei tegen Hem: ‘Ga heen, was u in het badwater Siloam.
Hij dan ging weg en waste zich en kwam ziende terug. (Johannes 9:5-6)

Als je stof vermengt met water, wordt stof klei. En klei, wat in de handen van een pottenbakker wordt gelegd kan worden gevormd tot wat de pottenbakker wil maken.

Maar nu Heere, U bent onze Vader!
Wij zijn het leem, U bent onze Pottenbakker, wij zijn allen het werk van Uw handen. (Jesaja 64:8)

Er is altijd hoop in het Woord van God.
Als onze situatie voelt, als steeds maar weer terugkerend stof, hoeft dat niet te betekenen dat er nooit een einde aan komt. Het is niet hopeloos. God begon Zijn werk en zal het afmaken.
In Zijn handen kan stof worden tot iets prachtigs.

We kunnen Hem vertrouwen!
Zelfs als het gaat om het stof in ons leven.




donderdag 4 oktober 2018

Standvastig

De afgelopen dagen had ik veel rugpijn. En toen ik vanmorgen wakker werd kon ik zelfs bijna niet uit mijn bed komen. 
 
Misschien heb jij ook wel pijn. Misschien ben je ziek of maak je je zorgen om iemand van wie je zielsveel houdt.
 
Ik heb gemerkt, dat wanneer ik veel pijn heb, ik zo zwak kan zijn. Op geestelijk gebied dan. Ik word mopperig en boos op de omstandigheden. Ik word overspoelt door negatieve gedachten en twijfel aan alles. Ik heb nergens meer zin in en ik word lui. Of ik wil niet stil staan bij mijn pijn en begin druk in het rond te rennen.
 
'Verzet u tegen de duivel,' zegt Jakobus 'dan zal die van u wegvluchten.' (Jakobus 4:7)
 
In het boek wat ik de afgelopen weken heb gelezen (Als God zwijgt van Pete Greig) kwam ik een gebed tegen en ik wil het graag met je delen. Want wat kan het leven pijn doen en veel van ons vragen. En toch is het belangrijk om stand te houden. Gelukkig hoeven we dat niet zelf te doen, maar staat God klaar om ons te helpen. Hij biedt ons alles wat we nodig hebben om stand te houden, midden in de pijn van het leven.
 
Help me standvastig te zijn
Heer,
Help me vandaag stand te houden.
Er is overal beproeving en verleiding.
Als het leven pijn doet,
word ik verward, wantrouwend en kritisch.
Ik doe de gordel van de waarheid om.
Als het leven pijn doet,
lijden mijn relaties daaronder, vooral mijn relatie met U.
Ik doe het harnas van de rechtvaardigheid aan.
Als het leven pijn doet,
word ik lui of juist extreem druk.
Ik trek de schoenen aan van het evangelie van de vrede.
Als het leven pijn doet,
word ik minder waakzaam en ben ik kwetsbaar.
Ik pak het schild van geloof op.
Als het leven pijn doet,
ga ik negatief denken en trek ik alles in twijfel.
Ik zet de helm van de verlossing op.
Als het leven pijn doet,
ben ik een lafaard.
Ik pak het zwaard van het Woord.
Heer, het voelt hier niet erg 'volbracht'
Ik voel me niet erg 'volbracht'.
Zie me knielen.
Help me stand te houden.
Amen 
{Pete Greig}
 

Stoppen met hozen