Doorgaan naar hoofdcontent

Kom toch dichterbij

Daar staan ze dan. Alles is hen ontnomen. De honger heeft hen overmand.
De harde woorden van lang geleden zijn stil geworden.
De stoere blikken zijn verdwenen in de loop der jaren.
Wat achter bleef was een rouwende vader.
Alleen maar in zijn aanwezigheid zijn zorgde ervoor dat ze herinnerd werden aan die vreselijke dag dat ze hun broer verkochten.
De schuld die ze voelden werd met de dag groter. Groter dan ze konden dragen.

Toen kwam de honger. Honger maakt je zwak. Nog zwakker dan je al bent.
Toen ze hoorden van het voedsel in Egypte, verzamelden ze al hun moed bij elkaar.
Afhankelijkheid was niet iets wat ze kenden, maar nu… ze moesten wel.

Hoe groot moet de schok zijn geweest toen ze ontdekten dat ze afhankelijk waren geworden van degene die ze het meest hadden geschonden.
Juist hij, hun broer Jozef, was degene die hen van graan kon voorzien.

Stel je voor dat jij bij die broers hoorde…
Je schuld is groter dan je kunt dragen en dan hoor je die woorden: ik ben het, Jozef.

De schaamte zou me naar de keel grijpen.
Ik zou me vast om hebben willen draaien en wegvluchten.
Maar Jozefs stem klinkt dwars door hun gedachten van schuld en schaamte heen:
‘Kom toch dichter bij me!’ Genesis 45:4

Herken je ze? Deze woorden.

Nader tot God, en Hij zal tot u naderen. (Jakobus 4:8)

Omdat wij nu, broeders, de vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom, door het bloed van Jezus, langs een nieuwe en levende weg, die Hij voor ons heeft ingewijd door het voorhangsel, dat is door Zijn vlees, en omdat wij een grote Priester hebben over het huis van God, laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is met rein water. (Hebreeen 10:19-21)

Voor onze redding zijn we afhankelijk geworden van Degene Die wij het meest hebben geschonden.
En dwars door onze gedachten van schuld en schaamte heen klinkt Zijn stem.
Hij zegt: Kom toch dichter bij Me. Nader tot mij. Kom maar, met je schaamte en je schuld.
Ik maak je heilig en rein. Ik ben het Die jou redt.

Wat een ontzagwekkend wonder van genade.
Wat een liefde…
Zoals Jozef ernaar verlangde dat zijn broers dichterbij kwamen, zo verlangt Hij meer dan ooit dat we dichterbij komen. Zodat Hij ons kan reinigen en heiligen.

Genade zo oneindig groot...






Reacties

Regelmatig ontroert die grote Liefde mij ook. Ik moet ook denken aan de Hof van Ede waar de Vader riep 'Adam, waar ben je?'
Mooi verwoord, zo'n liefde en genade, niet te bevatten.
Aritha zei…
Dankje. Wat mooi.
Petrina Haak zei…
Wauw Mariska.... Wat prachtig omschreven! Kom toch dichterbij.

Hij ziet met genade, met liefde, en ik, die geen recht heb...kijk zo makkelijk vanuit oordeel. Je blog raakt mij heel erg.

Populaire posts van deze blog

De parelketting

De afgelopen week, liep alles anders dan gepland. Je kunt als mens zoveel plannen en willen. En toch hoeft er maar iets te gebeuren, en heel je planning ligt aan diggelen. Sinds woensdag heb ik enorme rugpijn.  Ik kon zelfs niet eens langer dan tien minuten zitten. Eerst probeerde ik mezelf nog te verzetten.  Een compromis te sluiten: als ik nu vroeg naar bed ga met een pijnstiller, dan komt het wel weer goed. Maar donderdagmorgen wist ik: ik moet keuzes gaan maken. Mijn lijf protesteert hevig. En terecht. Want de afgelopen weken, of zelfs maanden heb ik het namelijk zoveel mogelijk genegeerd. Omdat ik anders niet kon doen wat ik wilde doen. Lees je dat? Wat ‘ik’ wilde doen. Ik besefte me deze week dat God blijkbaar mijn lijf moet gebruiken om Zichzelf zichtbaar te maken aan mij. Hij moet me altijd op die manier stil zetten, want dan pas ga ik echt luisteren. Anders ga ik namelijk gewoon aan Hem voorbij. Ik probeer nog steeds een ritme van leven te ontdekken, die niet teveel afwijkt van mijn …

Met elkaar

Ik val en ik struikel Ik stuntel en ik duikel Ik haper en ik klooi Maar hé, ik doe het toch maar mooi!

Herkenbaar? Toen ik vanmorgen mijn facebook opende dag ik deze kaart staan en ik deelde hem meteen op mijn eigen tijdlijn. Want mensen, wat ben ik de laatste weken aan het struikelen en vallen. De kou van de winter trekt in mijn spieren en slurpt energie. Terwijl het in de zomer zo goed ging en ik een redelijke balans te pakken had, is dat nu helemaal verdwenen. En ik weet niet meer zo goed hoe ik mijn dagen in moet delen om het allemaal vol te kunnen houden. Dat maakt me labiel en emotioneel. Ik ben momenteel niet echt de leukste thuis. Het neemt het zicht weg op Wie God is, want ik ben veel te druk met mezelf overeind houden. Wat uiteindelijk jammerlijk mislukt en uitloopt op een flinke huilbui.
Zo; dat is eruit!
Vinden jullie het ook zo moeilijk om te laten zien wat je echt voelt en waar je doorheen gaat? Ik wel. Ik vind het veel makkelijker om een lach op mijn gezicht te plakken en te lat…

God geeft leven

Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.Johannes 10:10 –
Wat een heerlijke tekst vond ik dit altijd. En ik vind dat nog steeds. ‘Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.’ Daar verlang je toch naar: leven in al Zijn volheid.
Heel vaak heb ik gedacht en gebeden: ‘Nou, kom maar op Heer met dat leven. Ik wil het ervaren in al Zijn volheid. Stort het maar uit in mijn hart.’ Ik dacht dat het helemaal van God afhing.
Inmiddels heb ik mogen leren dat het nog veel meer van mij afhangt. God wil Zijn leven in al Zijn volheid aan mij geven. Dat is een ding dat vast staat. Maar kan ik dat overvloedige leven ook ontvangen?
Het leven dat God wil geven stroomt over van Zijn liefde. Wij mensen kunnen vaak maar hele kleine beetjes van Gods liefde tegelijk ontvangen. Voor het proces van jezelf meer en meer openstellen voor Hem, is tijd nodig.
Het is als een kindje wat uitgedroogd is. Je zou dit ki…