Doorgaan naar hoofdcontent

God geeft leven


Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.
Johannes 10:10 –

Wat een heerlijke tekst vond ik dit altijd. En ik vind dat nog steeds.
‘Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.’
Daar verlang je toch naar: leven in al Zijn volheid.

Heel vaak heb ik gedacht en gebeden:
‘Nou, kom maar op Heer met dat leven. Ik wil het ervaren in al Zijn volheid.
Stort het maar uit in mijn hart.’
Ik dacht dat het helemaal van God afhing.

Inmiddels heb ik mogen leren dat het nog veel meer van mij afhangt.
God wil Zijn leven in al Zijn volheid aan mij geven. Dat is een ding dat vast staat.
Maar kan ik dat overvloedige leven ook ontvangen?

Het leven dat God wil geven stroomt over van Zijn liefde.
Wij mensen kunnen vaak maar hele kleine beetjes van Gods liefde tegelijk ontvangen.
Voor het proces van jezelf meer en meer openstellen voor Hem, is tijd nodig.

Het is als een kindje wat uitgedroogd is. Je zou dit kindje niet meteen vol kunnen gieten met water omdat het lichaam dat niet aan zou kunnen. Door steeds kleine beetjes water te geven, is het lichaam in staat het vocht ook op te kunnen nemen.
Zo is het ook met ons. God geeft ons steeds kleine beetjes van Zijn liefde. Zodat we meer en meer in staat zijn om Zijn liefde, Zijn leven ook in ons op te nemen en te beseffen hoe geliefd we zijn.

Ik hoorde eens het voorbeeld van een ondiepe schaal. Wanneer je deze ondiepe schaal onder een kraan zou zetten en deze kraan vol open draait, zou het water tegen de schaal slaan en er meteen weer uitspatten.

Ik heb vaak gebeden om meer van Gods liefde, of meer van Gods kracht.
Maar nu ik heb geleerd om te bidden dat ik steeds meer van Gods liefde kan ontvangen.
Dat mijn schaal als het ware dieper wordt zodat Gods Leven me echt kan vervullen.
Aan God zal het niet liggen.
Het is Zijn verlangen mij te vullen met het Leven in al Zijn volheid.
Daar kwam Hij voor.
Het is genade als we ons hart leren open te stellen, zodat we meer en meer vervuld worden met Zijn volheid.











Reacties

Mooi blog. Het is helemaal waar wat je schrijft. Dan gaan we alleen maar meer verlangen naar Zijn liefde en werk in ons.
Wat beschrijf je het met mooie voorbeelden, dank daarvoor, wat een groot God hebben we
Prachtig Mariska. Ik geniet altijd zeer van de beeld-taal die je gebruikt in je blogs. Ik zie de schaal steeds een randje hoger worden :-)
Wat mooi verwoord, herkenbaar proces.

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Het verhaal van de ladder

De was hangt te wapperen in de zon. Vanmorgen moest ik bloed laten prikken en ik heb wat boodschappen gedaan. Dat was het dan wel weer voor vandaag. Ik zit nu in een hoekje van de bank, laptop op mijn schoot. De kamer moet eigenlijk opgeruimd worden na het weekend en in de keuken staat een vaat te wachten. Eigenlijk is het gewoon nog een rommeltje. En midden in dat rommeltje, zit ik.
Ken je dat? Dat je midden in een rommeltje zit? Niet letterlijk, maar figuurlijk. Omdat alles je bij de handen afbreekt. Alles wat je oppakt mislukt. Je hebt verdriet omdat je een geliefde bent verloren. Of misschien wel je gezondheid of je baan. Soms is het lijden van je leven zo groot dat het wel lijkt alsof God er niet meer is. Verdwenen achter de donkere wolken die boven je leven hangen.
Er zijn mensen die zeggen dat het volgen van Jezus je automatisch zegeningen brengt. Als je Hem volgt en gelooft, vult Hij je leven met gezondheid en voorspoed. Nog niet zo lang geleden hoorde ik iemand dit zeggen en eerlij…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieĆ«n, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…