Doorgaan naar hoofdcontent

De heerschappij


Deze week luisterde ik naar een interview met Mirjam van der Vegt op Groot Nieuws Radio.
In dit interview vertelde zij over een droom waarin ze in de ogen van God had gekeken.
En op het moment dat ze in de ogen van God keek, wist ze dat elk tekort wat zij in dit aardse leven ervoer in het niet viel bij de overvloed aan liefde die ze in de ogen van God zag.

Ze heeft nog veel meer mooie dingen gezegd en het is echt een aanrader om dit interview even terug te luisteren. Maar heel eerlijk; toen ik haar over deze droom hoorde vertellen dacht ik:
‘Kreeg ik ook maar zo’n droom.’
Dat zou toch ontzettend mooi zijn; als al je tekorten zouden verdwijnen omdat je de overvloed van liefde in de ogen van God zag?

Toen ik vanmorgen mijn stille tijd had gehouden bedacht ik me opeens dat ik die ogen van God ook kan zien. Als ik me verdiep in het Woord van God; wat is er dan een overvloed aan schatten te vinden voor jouw en mijn leven.

Zo las ik vanmorgen Jesaja 9:5
Een overbekende tekst. Zeker in deze dagen voor kerst komt hij vaak terug:

Want een Kind is ons geboren,
een Zoon is ons gegeven,
en de heerschappij rust
op Zijn schouder.
En men noemt Zijn naam
Wonderlijk, Raadsman,
Sterke God,
Eeuwige Vader,
Vredevorst.

Opeens ging deze tekst weer zo voor me leven.
Ik dacht aan Johannes 3:16.
Zo lief had God mij, en ook jou, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven.
En op de schouders van deze Zoon, rust de heerschappij.
Die heerschappij omvat alles.
De geschiedenis van de wereld, de toekomst, ons land, onze stad of ons dorp,
jouw en mijn familie, en jouw en mijn leven.
De heerschappij van mijn leven rust op de schouders van Jezus.

En dan; als kers op de taart, als Gods geschenk aan ons, worden Zijn namen genoemd:
Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.

Jezus maakt het grote verschil tussen leven en dood, tussen licht en duisternis, tussen blijdschap en verdriet, vrijheid en slavernij.

Terwijl ik wacht op Zijn komst naar deze aarde, rust de heerschappij van mijn leven op Zijn schouders. En ik wil Hem alles laten zijn waar Zijn namen van getuigen.
Want elke naam die Hij draagt is een zegen die Hij uit wil delen, elke dag opnieuw.
En jij en ik, wij mogen die zegen leren ontvangen.
Als dat niet van overvloedige liefde spreekt…..



Reacties

Wat bijzonder Mariska, ik moest juist vanmorgen aan de namen van Jezus denken en was in verwondering. Jouw blog sluit heel mooi aan op mijn gedachten. Dankjewel.
Mariska zei…
Wat mooi om dit te lezen... bedankt voor je reactie!
Wat mooi dat we dit mogen weten, en dat je doormiddel van deze blog ons hieraan herinnert. De heerschappij ligt op Zijn schouders. Prachtige blog!
Wat een mooi blog, ik luisterde vanmorgen een preek van Ed Meenderink (kerk van de nazerener vlaardingen 28-10-2018) waarin hij het had over de Alpha en Omega (Openb.1:8) de Patocrator in de Griekse grondtekst, de Alleen Heerser, Hij die alles is waar jou blog over gaat.
Mooi, dank je wel.
Aritha zei…
Precies. Wij hebben het profetisch Woord wat heel erg vast is. En daarmee kijken we niet alleen in Gods ogen maar zelfs in Zijn hart.
Rinske zei…
Wat mooi om te ontdekken dat je door Christus God in Zijn ogen en in Zijn hart kunt kijken. Je blog heeft mij bemoedigd.
Anja Helmink zei…
Mooi Mariska! De heerschappij van ons leven ligt op Zijn schouders, ja dat geloof ik echt. Hij is de Heer van mijn leven! Dankjewel voor je mooie blogpost!

Populaire posts van deze blog

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Eerlijkheid

Terwijl ik mezelf op de bank nestel met een kopje thee, zie ik het door het raam langzaam licht worden. De kinderen zijn net naar school vertrokken en ik geniet nog even van de rust. Het licht neemt steeds meer bezit van het donker in de kamer, de dag breekt aan. Gisteren spraken we aan tafel met de jongens over het Licht, dat altijd sterker is dan de duisternis. Wat een geruststelling mag dat zijn. Mijn gedachten dwalen terug naar de storm van vorige week. We hadden de dag daarvoor juist gelezen over Jezus die met één woord de storm stilde. Met Jezus in de boot ben je veilig in de storm. Toch?
Ergens twijfel ik deze morgen en vraag ik mezelf af of dat echt wel zo is. Ik kan soms zo moe worden van al die grote en kleine stormen in ons leven. Van code geel tot code rood, we zien ze allemaal wel voorbij komen. En wie niet? Waarschijnlijk is het voor jullie wel herkenbaar. Net als een storm lijkt te gaan liggen en we opgelucht ademhalen, komt de volgende storm er weer aan. Ik slaak gefrustreerd een…