Doorgaan naar hoofdcontent

De heerschappij


Deze week luisterde ik naar een interview met Mirjam van der Vegt op Groot Nieuws Radio.
In dit interview vertelde zij over een droom waarin ze in de ogen van God had gekeken.
En op het moment dat ze in de ogen van God keek, wist ze dat elk tekort wat zij in dit aardse leven ervoer in het niet viel bij de overvloed aan liefde die ze in de ogen van God zag.

Ze heeft nog veel meer mooie dingen gezegd en het is echt een aanrader om dit interview even terug te luisteren. Maar heel eerlijk; toen ik haar over deze droom hoorde vertellen dacht ik:
‘Kreeg ik ook maar zo’n droom.’
Dat zou toch ontzettend mooi zijn; als al je tekorten zouden verdwijnen omdat je de overvloed van liefde in de ogen van God zag?

Toen ik vanmorgen mijn stille tijd had gehouden bedacht ik me opeens dat ik die ogen van God ook kan zien. Als ik me verdiep in het Woord van God; wat is er dan een overvloed aan schatten te vinden voor jouw en mijn leven.

Zo las ik vanmorgen Jesaja 9:5
Een overbekende tekst. Zeker in deze dagen voor kerst komt hij vaak terug:

Want een Kind is ons geboren,
een Zoon is ons gegeven,
en de heerschappij rust
op Zijn schouder.
En men noemt Zijn naam
Wonderlijk, Raadsman,
Sterke God,
Eeuwige Vader,
Vredevorst.

Opeens ging deze tekst weer zo voor me leven.
Ik dacht aan Johannes 3:16.
Zo lief had God mij, en ook jou, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven.
En op de schouders van deze Zoon, rust de heerschappij.
Die heerschappij omvat alles.
De geschiedenis van de wereld, de toekomst, ons land, onze stad of ons dorp,
jouw en mijn familie, en jouw en mijn leven.
De heerschappij van mijn leven rust op de schouders van Jezus.

En dan; als kers op de taart, als Gods geschenk aan ons, worden Zijn namen genoemd:
Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.

Jezus maakt het grote verschil tussen leven en dood, tussen licht en duisternis, tussen blijdschap en verdriet, vrijheid en slavernij.

Terwijl ik wacht op Zijn komst naar deze aarde, rust de heerschappij van mijn leven op Zijn schouders. En ik wil Hem alles laten zijn waar Zijn namen van getuigen.
Want elke naam die Hij draagt is een zegen die Hij uit wil delen, elke dag opnieuw.
En jij en ik, wij mogen die zegen leren ontvangen.
Als dat niet van overvloedige liefde spreekt…..



Reacties

Wat bijzonder Mariska, ik moest juist vanmorgen aan de namen van Jezus denken en was in verwondering. Jouw blog sluit heel mooi aan op mijn gedachten. Dankjewel.
Mariska zei…
Wat mooi om dit te lezen... bedankt voor je reactie!
Wat mooi dat we dit mogen weten, en dat je doormiddel van deze blog ons hieraan herinnert. De heerschappij ligt op Zijn schouders. Prachtige blog!
Wat een mooi blog, ik luisterde vanmorgen een preek van Ed Meenderink (kerk van de nazerener vlaardingen 28-10-2018) waarin hij het had over de Alpha en Omega (Openb.1:8) de Patocrator in de Griekse grondtekst, de Alleen Heerser, Hij die alles is waar jou blog over gaat.
Mooi, dank je wel.
Aritha zei…
Precies. Wij hebben het profetisch Woord wat heel erg vast is. En daarmee kijken we niet alleen in Gods ogen maar zelfs in Zijn hart.
Rinske zei…
Wat mooi om te ontdekken dat je door Christus God in Zijn ogen en in Zijn hart kunt kijken. Je blog heeft mij bemoedigd.
Anja Helmink zei…
Mooi Mariska! De heerschappij van ons leven ligt op Zijn schouders, ja dat geloof ik echt. Hij is de Heer van mijn leven! Dankjewel voor je mooie blogpost!

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Grenzen

Ieder mens heeft ze: grenzen. En bij elk mens liggen ze ergens anders. Best lastig vind ik; kon ik nou maar eens naar anderen kijken. Even afkijken hoe je dat nou doet: je grenzen weten en ze ook aangeven. Maar helaas; we zijn allemaal uniek. Wat ik niet kan, kan een ander wel en vice versa. Jarenlang worstelde ik ermee. Waar liggen nou mijn grenzen en hoe krijg ik het voor elkaar om ze ook aan te geven op een gezonde manier? Ik wist het niet; en dus deed ik maar wat goed was in mijn ogen en vooral ook wat ik dacht dat anderen van mij verwachtten. Dat resulteerde dan in oververmoeid zijn. En op een gegeven moment was ik daar zo klaar mee, dat ik hulp zocht.
Bijbelse counseling Ik ging naar een bijbelse counselor. Vreselijk spannend in het begin, maar wat heeft het me veel gebracht. Ik pleit er echt voor dat je, mocht je ooit hulp nodig hebben, een bijbelse counselor zoekt. Alleen Gods Woord kan werkelijk genezen en het geeft leven. De afgelopen maanden mocht ik het zelf ervaren. In Spreuk…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieĆ«n, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…