Doorgaan naar hoofdcontent

Snoeien (bloeien 3)

Vandaag de derde en laatste blog naar aanleiding van Johannes 15.
Ook zo’n leuke les: snoeien.

Ik heb vaak gehoord dat met snoeien wordt bedoeld dat God de zonden uit ons leven weghaalt.
En op zich zou dat best kunnen kloppen. Toch geloof ik dat snoeien een veel diepere betekenis heeft.
Snoeien is namelijk het weghalen van gezond hout.
Jezus zegt: ‘Als je niet aan de Wijnstok bent, dan verdor je, dan val je op de grond en word je verbrand.’

Snoeien is het weghalen van goed en gezond hout. Waarom?
Waarom moet het goede en gezonde weg?
Omdat het sap ontneemt.
Het sap wat rechtstreeks naar de rank toe moet.
Daarom moeten die lange loten eraf, zodat ze geen sap meer onttrekken aan de rank.

Wat een wijze les.
Want het gaat hier over al die dingen die ons langzaam maar zeker afhouden van waar onze prioriteit moet liggen.
Het is zo goed om jezelf of elkaar de vraag te stellen:
Ben jij nog bezig met de dingen waar God je voor geroepen heeft of niet?
Als dat niet zo is, is dat voor een deel niet erg. Maar als dit door blijft gaan, dan worden het lange loten. We worden emmers met gaten erin waar onze energie door wegstroomt.
Lange loten vragen vaak veel tijd en energie. Het zijn ook vaak dwingende dingen.
En dan komt God. En Hij vraagt:
‘Mag ik snoeien? Want wandel jij nog wel in de roeping waarmee ik jou geroepen heb?’

Het moeilijke aan lange loten is dat het op zich goede dingen zijn.
Maar weet je? Heel veel goede dingen zijn niet goed voor jóu.
Daar moet je nee tegen zeggen.
Omdat God wil dat er vrucht en veel vrucht en meer vrucht komt.
En daarom moeten alle sappen naar de rank gaan.
Lange loten hebben het in zich om alleen maar sap te onttrekken en het weg te houden van de rank, waar de vrucht hangt.

Lange loten nemen je in beslag.
Waarom neemt dat waar God jou toe riep je niet in beslag? Waarom nemen jou gaven en talenten je niet in beslag? Het zijn altijd die lange loten die je in beslag nemen.

Een leven wat bloeit kan niet zonder snoeien.
En weet je hoe mooi God het heeft bedacht.
Want wat voor mij een lange loot is, is voor een ander de rank.
Daarom hebben we elkaar zo nodig en dat maakt de gemeente van Christus tot zo’n mooi bouwwerk.
Dat maakt het tot een wijngaard met heel veel ranken.
Verschillende ranken, die allemaal vrucht dragen.

Laat je snoeien en stop de gaten in jouw emmer met energie.
Als je wandelt in hoe God je gemaakt heeft, dan loop je vol met Hem.
Dan krijgt je zoveel dat je beker overvloeit, en dan kun je uitdelen.
Dat is vrucht dragen. Meer vrucht dragen. Veel vrucht dragen.

De drie lessen van de Wijnstok:
– Laat je snoeien.

En dan komt die prachtige tekst; die zo vaak verkeerd wordt gebruikt:

Als u in Mij blijft en mijn woorden in u blijven,
vraag wat u maar wilt en het zal u ten deel vallen. – Johannes 15:8 –

Als we al die lessen van de wijnstok in ons leven willen leren en als ons leven het doel heeft gekregen om veel vrucht te dragen; dan is het een onbegrensde belofte van God.

Als afsluiting van deze serie komen we uiteindelijk terecht bij de Vader. Het draait uiteindelijk allemaal om Hem.

Heer, leer me de seizoen van mijn leven omarmen en snoei de lange loten uit mijn leven weg.

Want hierin wordt mijn Vader verheerlijkt, dat u veel vrucht draagt
en Mijn discipelen bent. - Johannes 15:8 - 


Reacties

Carlien vw zei…
Wat mooi uitgelegd! Blijft actueel, dit thema. Dank je wel!
Wat prachtig verwoord !
Dank je wel voor deze wijze les.

Populaire posts van deze blog

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Eerlijkheid

Terwijl ik mezelf op de bank nestel met een kopje thee, zie ik het door het raam langzaam licht worden. De kinderen zijn net naar school vertrokken en ik geniet nog even van de rust. Het licht neemt steeds meer bezit van het donker in de kamer, de dag breekt aan. Gisteren spraken we aan tafel met de jongens over het Licht, dat altijd sterker is dan de duisternis. Wat een geruststelling mag dat zijn. Mijn gedachten dwalen terug naar de storm van vorige week. We hadden de dag daarvoor juist gelezen over Jezus die met één woord de storm stilde. Met Jezus in de boot ben je veilig in de storm. Toch?
Ergens twijfel ik deze morgen en vraag ik mezelf af of dat echt wel zo is. Ik kan soms zo moe worden van al die grote en kleine stormen in ons leven. Van code geel tot code rood, we zien ze allemaal wel voorbij komen. En wie niet? Waarschijnlijk is het voor jullie wel herkenbaar. Net als een storm lijkt te gaan liggen en we opgelucht ademhalen, komt de volgende storm er weer aan. Ik slaak gefrustreerd een…