Doorgaan naar hoofdcontent

Bloeien (1) Johannes 15

Een bekender stuk is er bijna niet zou je bijna zeggen. 
Johannes 15: Ik ben de ware wijnstok.
En toch hoorde ik de afgelopen week een preek, die me weer zoveel nieuwe inzichten bracht.
Deze preek kun je zelf ook luisteren via Youtube: Bloeiend leven van Ido Buwalda.

Ik wil graag een serie blogs schrijven waarin ik een aantal van die inzichten deel.
Want uiteindelijk verlangen we er denk ik allemaal naar om vrucht te dragen. Of niet soms?
Het lijkt zo leuk. Bloeiend leven. Dat willen we allemaal.
Maar we kunnen ook al moe worden als we er alleen nog maar aan denken.
Omdat we zijn gaan geloven dat vruchtbaar zijn betekent dat we meer moeten gaan doen.
En we moeten al zoveel. We houden misschien nauwelijks ons hoofd boven water en dan moet je ook nog vrucht dragen. Ik ontdekte dat dit helemaal niet zo word bedoelt.

Jezus reikt ons dit verhaal aan als Hij vlak voor Zijn lijden staat.
De lessen die Hij ons wil leren zijn niet allemaal makkelijke lessen.
Maar als ik dit verhaal lees, dan zie ik dat het kán. Ook al zijn we moe, ook al vraagt het leven veel.
Je kúnt vrucht dragen, ook al is het niet makkelijk.

Jezus laat ons hier zien dat Hij er zo naar verlangt dat we tot onze bestemming komen.
En Hij leert mij ook dat hoe ik naar mijn leven kijk, zoveel bekrompener is dan hoe Hij kijkt.
Zijn visie op mijn leven, is zoveel groter dan mijn visie op mijn leven.
Als ik kijk naar de energie die ik heb en het weinige dat ik in mijn ogen kan doen op een dag.
Of als ik kijk naar de keren dat ik het helemaal fout doe, dan zie ik maar weinig potentie eerlijk gezegd.
Maar dan Jezus; Hij ziet zoveel meer in mij. En in jou.

Hij begint met het leggen van een fundament. Zijn woorden zijn meteen duidelijk.
Mijn Vader; Die is de wijnbouwer. En Ik, Ik ben de wijnstok.
En dat is iets, wat we steeds moeten onthouden. God is de wijnbouwer. En Jezus de wijnstok.
We moeten steeds weten dat Zij samen er voortdurend voor zorgen dat er maximale zorg is, dat er maximale veiligheid en vertrouwen is voor ons; de kwetsbare ranken.
Er is maar één reden waarom de Vader en de Zoon deze rollen innemen.
En die reden dat ben ik, dat ben jij: tere, kwetsbare rankjes.
De Vader en de Zoon weten hoe teer en hoe kwetsbaar we zijn.
Zij weten hoe snel we omver geblazen worden. Of hoe snel we afknappen.

En toch ziet God potentie in ons. Ja, we zijn zwak;
maar daarom is God de Wijnbouwer en daarom is Jezus de Wijnstok.
Weet je wat het betekent dat wij de ranken zijn en Jezus de Wijnstok?
Dat zegt dat we uit hetzelfde hout gesneden zijn. Wij dragen het DNA van God in ons.
Wij zijn geschapen naar Zijn beeld en naar Zijn gelijkenis.
Wij zijn zo waardevol voor Hem, ondanks onze kwetsbaarheid. We zijn zo geliefd.
We zijn deel van Jezus zelf, omdat Hij er voor koos om deel uit te maken van ons.
Jezus is onlosmakelijk met jou en mij verbonden.

Het doel van de rank is vrucht dragen. Maar dat is niet het enige wat Jezus zegt.
Hij zegt ook: ‘Ik snoei je opdat je méér vrucht zult dragen.’
Zoveel potentie ziet Hij dus in ons. Hij kijkt naar ons leven en ziet dat we uit hetzelfde hout gesneden zijn als Hij en daarom weet Hij dat we méér vrucht kunnen dragen.
En... dit is heel belangrijk: vrucht dragen betekent niet dat we nog meer moeten gaan doen.
Jezus heeft het bij vrucht dragen nooit over wat je doet. Hij heeft het bij vrucht dragen over het karakter van Zichzelf wat Hij in jou en door jou zichtbaar maakt.
Misschien zijn de voedingsstoffen die naar de rank gaan wel het beeld van de Heilige Geest.
Jezus spreekt daar namelijk in Johannes 14 en 16 over.
Ik geloof dat de Heilige Geest grote dingen wil doen. Ik geloof in wonderen.
Maar misschien is wel het grootste wonder van de Heilige Geest,
dat Hij woorden van waarheid in ons hart spreekt.
Zo druppelt het leven van Jezus ons leven binnen. Het is geen kraan die open staat, dat zouden we niet eens aankunnen. Het is als een infuus en elke dag mogen we onszelf daarop aansluiten zodat Gods waarheid ons leven binnen druppelt.

De eerste les van de wijnstok is: ken je waarde en accepteer je waarde.
Dit is het fundament voor een leven dat vrucht draagt.
Een bloeiend leven gaat in de knop kapot als je je dit niet beseft. Dat is de rank die in de knop sterft.
Besef de overvloedige liefde die Jezus voor jou heeft. Hij ziet zoveel waarde in jou!
Vrucht dragen begint hier. En het begint bij de erkenning dat we zonder Jezus niets kunnen doen.
Het leven is niet maakbaar en daarom hebben we het fundament van Zijn erkenning, liefde en veiligheid zo nodig.
Luister nog één keertje: Hij ziet waarde in jou!


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Als er niets meer klopt...

Met een brede lach stond ze voor mijn deur.
‘Wat een prachtig stuk om te rijden zeg!’ zei ze.
En ze vertelde hoe ze had genoten van het rijden over dijk langs het water.
Naast haar stond haar zoontje. Een heerlijke peuter van toen drie jaar.
Voordat ik het wist liep ze naar boven met onze stofzuiger en nadat ze haar
haren had vastgezet met een klip ging ze aan de slag. 
Mijn hele huis werd schoon.
We dronken koffie in de tuin en ze verbaasde zich over de musjes die zo dichtbij kwamen.
Ze lapte mijn ramen en toen ze klaar was nam ze mijn handen in de hare en bad, voor mij en voor ons gezin. 
Wat was ik dankbaar dat zij deed wat ik niet kon, omdat mijn rug het af liet weten.
Wat was ik blij met haar oprechte lach en haar gebed. Het gaf me hoop op dat moment.

Vandaag is ze ziek. Heel erg ziek. Vorige week ontving ik het verpletterende bericht. Menselijk gezien kan ze niet meer beter worden. Soms zijn berichten te erg om in één keer tot je door te laten dringen.
Ik zat als verdoofd op de bank.
En in de…

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Water in wijn

Inmiddels ben ik nu een aantal weken bezig met het revalidatie-traject waar ik na de zomervakantie aan zou beginnen. Als mensen aan me vragen hoe het ermee gaat vind ik dat lastig te beantwoorden. Het is vreselijk en het is prachtig tegelijk. Het doet pijn om in te zien dat bepaalde dingen niet (meer) kunnen. Het is afscheid nemen van verlangens en dromen die ik heb. In mijn hoofd wil ik nou eenmaal meer dan wat mijn lijf kan. Tegelijk merk ik dat er langzaam maar zeker een balans komt. Een weten: dit kan ik aan en het is genoeg. Omdat... omdat God blijkbaar niet meer van me vraagt dan dat.
Als er iets is wat ik in de afgelopen weken heb geleerd, is het dat prioriteiten stellen ontzettend belangrijk is. Juist omdat ik niet zoveel energie heb is het belangrijk om goed te bedenken waar ik mij energie aan wil geven. Daar heb ik de laatste weken veel over nagedacht en eigenlijk is er maar één ding wat overbleef. Namelijk: samenwerken met God.
Jezus zegt: neem Mijn juk op je en leer van Mij…