Doorgaan naar hoofdcontent

Bloeien (1) Johannes 15

Een bekender stuk is er bijna niet zou je bijna zeggen. 
Johannes 15: Ik ben de ware wijnstok.
En toch hoorde ik de afgelopen week een preek, die me weer zoveel nieuwe inzichten bracht.
Deze preek kun je zelf ook luisteren via Youtube: Bloeiend leven van Ido Buwalda.

Ik wil graag een serie blogs schrijven waarin ik een aantal van die inzichten deel.
Want uiteindelijk verlangen we er denk ik allemaal naar om vrucht te dragen. Of niet soms?
Het lijkt zo leuk. Bloeiend leven. Dat willen we allemaal.
Maar we kunnen ook al moe worden als we er alleen nog maar aan denken.
Omdat we zijn gaan geloven dat vruchtbaar zijn betekent dat we meer moeten gaan doen.
En we moeten al zoveel. We houden misschien nauwelijks ons hoofd boven water en dan moet je ook nog vrucht dragen. Ik ontdekte dat dit helemaal niet zo word bedoelt.

Jezus reikt ons dit verhaal aan als Hij vlak voor Zijn lijden staat.
De lessen die Hij ons wil leren zijn niet allemaal makkelijke lessen.
Maar als ik dit verhaal lees, dan zie ik dat het kán. Ook al zijn we moe, ook al vraagt het leven veel.
Je kúnt vrucht dragen, ook al is het niet makkelijk.

Jezus laat ons hier zien dat Hij er zo naar verlangt dat we tot onze bestemming komen.
En Hij leert mij ook dat hoe ik naar mijn leven kijk, zoveel bekrompener is dan hoe Hij kijkt.
Zijn visie op mijn leven, is zoveel groter dan mijn visie op mijn leven.
Als ik kijk naar de energie die ik heb en het weinige dat ik in mijn ogen kan doen op een dag.
Of als ik kijk naar de keren dat ik het helemaal fout doe, dan zie ik maar weinig potentie eerlijk gezegd.
Maar dan Jezus; Hij ziet zoveel meer in mij. En in jou.

Hij begint met het leggen van een fundament. Zijn woorden zijn meteen duidelijk.
Mijn Vader; Die is de wijnbouwer. En Ik, Ik ben de wijnstok.
En dat is iets, wat we steeds moeten onthouden. God is de wijnbouwer. En Jezus de wijnstok.
We moeten steeds weten dat Zij samen er voortdurend voor zorgen dat er maximale zorg is, dat er maximale veiligheid en vertrouwen is voor ons; de kwetsbare ranken.
Er is maar één reden waarom de Vader en de Zoon deze rollen innemen.
En die reden dat ben ik, dat ben jij: tere, kwetsbare rankjes.
De Vader en de Zoon weten hoe teer en hoe kwetsbaar we zijn.
Zij weten hoe snel we omver geblazen worden. Of hoe snel we afknappen.

En toch ziet God potentie in ons. Ja, we zijn zwak;
maar daarom is God de Wijnbouwer en daarom is Jezus de Wijnstok.
Weet je wat het betekent dat wij de ranken zijn en Jezus de Wijnstok?
Dat zegt dat we uit hetzelfde hout gesneden zijn. Wij dragen het DNA van God in ons.
Wij zijn geschapen naar Zijn beeld en naar Zijn gelijkenis.
Wij zijn zo waardevol voor Hem, ondanks onze kwetsbaarheid. We zijn zo geliefd.
We zijn deel van Jezus zelf, omdat Hij er voor koos om deel uit te maken van ons.
Jezus is onlosmakelijk met jou en mij verbonden.

Het doel van de rank is vrucht dragen. Maar dat is niet het enige wat Jezus zegt.
Hij zegt ook: ‘Ik snoei je opdat je méér vrucht zult dragen.’
Zoveel potentie ziet Hij dus in ons. Hij kijkt naar ons leven en ziet dat we uit hetzelfde hout gesneden zijn als Hij en daarom weet Hij dat we méér vrucht kunnen dragen.
En... dit is heel belangrijk: vrucht dragen betekent niet dat we nog meer moeten gaan doen.
Jezus heeft het bij vrucht dragen nooit over wat je doet. Hij heeft het bij vrucht dragen over het karakter van Zichzelf wat Hij in jou en door jou zichtbaar maakt.
Misschien zijn de voedingsstoffen die naar de rank gaan wel het beeld van de Heilige Geest.
Jezus spreekt daar namelijk in Johannes 14 en 16 over.
Ik geloof dat de Heilige Geest grote dingen wil doen. Ik geloof in wonderen.
Maar misschien is wel het grootste wonder van de Heilige Geest,
dat Hij woorden van waarheid in ons hart spreekt.
Zo druppelt het leven van Jezus ons leven binnen. Het is geen kraan die open staat, dat zouden we niet eens aankunnen. Het is als een infuus en elke dag mogen we onszelf daarop aansluiten zodat Gods waarheid ons leven binnen druppelt.

De eerste les van de wijnstok is: ken je waarde en accepteer je waarde.
Dit is het fundament voor een leven dat vrucht draagt.
Een bloeiend leven gaat in de knop kapot als je je dit niet beseft. Dat is de rank die in de knop sterft.
Besef de overvloedige liefde die Jezus voor jou heeft. Hij ziet zoveel waarde in jou!
Vrucht dragen begint hier. En het begint bij de erkenning dat we zonder Jezus niets kunnen doen.
Het leven is niet maakbaar en daarom hebben we het fundament van Zijn erkenning, liefde en veiligheid zo nodig.
Luister nog één keertje: Hij ziet waarde in jou!


Reacties

Aritha zei…
Dank je wel! heel mooi onderwerp.

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Het verhaal van de ladder

De was hangt te wapperen in de zon. Vanmorgen moest ik bloed laten prikken en ik heb wat boodschappen gedaan. Dat was het dan wel weer voor vandaag. Ik zit nu in een hoekje van de bank, laptop op mijn schoot. De kamer moet eigenlijk opgeruimd worden na het weekend en in de keuken staat een vaat te wachten. Eigenlijk is het gewoon nog een rommeltje. En midden in dat rommeltje, zit ik.
Ken je dat? Dat je midden in een rommeltje zit? Niet letterlijk, maar figuurlijk. Omdat alles je bij de handen afbreekt. Alles wat je oppakt mislukt. Je hebt verdriet omdat je een geliefde bent verloren. Of misschien wel je gezondheid of je baan. Soms is het lijden van je leven zo groot dat het wel lijkt alsof God er niet meer is. Verdwenen achter de donkere wolken die boven je leven hangen.
Er zijn mensen die zeggen dat het volgen van Jezus je automatisch zegeningen brengt. Als je Hem volgt en gelooft, vult Hij je leven met gezondheid en voorspoed. Nog niet zo lang geleden hoorde ik iemand dit zeggen en eerlij…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieën, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…