Doorgaan naar hoofdcontent

Seizoenen (Bloeien 2)

Ik ben een serie blogs aan het schrijven over de geschiedenis van de Wijnstok. (Johannes 15)
Naar aanleiding van een preek die ik luisterde van Ido Buwalda.
De eerste les hierover vind je in mijn vorige blog.
De tweede les is een stuk lastiger: Seizoenen.
De wijnstok heeft namelijk bloeimaanden en oogstmaanden.
Maar hij heeft ook de maanden waarin gesnoeid wordt en de wintermaanden.

Een leven dat vrucht draagt gaat door seizoenen heen.

Een bloeiend leven staat niet gelijk aan een makkelijk leven.
Misschien bevind je je op dit moment wel in een winterseizoen.
Misschien denk je bij het lezen van de titel van deze blogs meteen al: 
dit ga ik niet lezen.
Dit is niet voor mij. Want in mijn leven is het hartje winter.
God Die van mij houdt? Ik kan er niets mee.
Het is ijskoud in mijn leven. Ik begrijp niet waar God is.
Ik snap niet waarom het nodig is dat ik door deze periode heen moet.
En ik wil dit ook helemaal niet.
Als God nou echt die Vader is die zoveel van mij houdt, mag het dan alsjeblieft een onsje meer zijn?
Wat is het nut van een winterseizoen? Kan iemand me dat vertellen?
Ik ken het ook uit mijn eigen leven. Zo koud….

Misschien is het om geloofs-spieren te trainen. Geestelijke fitness.
Misschien wil God dat we Hem leren vertrouwen, ook als Hij de grote Afwezige en de grote Onbegrijpelijke is. Want dat is Hij soms.
Dat je leert om te zeggen: ‘Heer, ook al snap ik U niet, ik wil mijn geloofswortels diep in U blijven slaan.’
Misschien wacht er iets nieuws op je. Zoals de winter wacht op de lente.
Misschien is God in jouw leven bezig om iets nieuws te doen.
Je ziet er nu nog niks van, maar om het lente te laten worden in je leven, moet je door de winter heen.
Of misschien is een winterperiode wel nodig om ons meer te laten genieten van de lente.

Oh, wat klinkt het allemaal mooi en leuk.
Maar ik zou me zo voor kunnen stellen dat je er nu misschien helemaal niks mee kunt.
Geloofs-spieren trainen? Nog meer?
Het kan zo koud zijn. Zo koud dat je maar één behoefte hebt.
Je wilt dan geen antwoorden meer. Je wilt simpel mensen naast je.
Mensen die zeggen: ‘Wij gaan met jou door de winter. Want de lente komt!’
Soms wil je niet meer dan alleen dat.
Mensen die samen met jou overwinteren, en die steeds tegen je zeggen: ‘De lente komt.’

Misschien zit je in een bloeimaand. Heerlijk! Veel van Gods zon in jou leven.
Of in een oogstmaand. Alles lijkt je te lukken. Je bidt, en God verhoort.
Je hebt het gevoel dat je geestelijk van betekenis bent. In de kerk en op je werk. In je gezin.
Alsof God zich helemaal aan het uitleven is door jou heen.
Ook die seizoenen zijn er. Gelukkig wel.

Ons leven gaat door alle seizoenen heen.
Als je echt geestelijk wilt groeien. Als je verlangt naar een bloeiend leven. Als je geestelijk volwassen wilt worden: omarm dan álle seizoenen in je leven.
Dit is Gods weg om te zorgen dat je groeit. Je groeit en bloeit niet van de ene op de andere dag.
Deze groei gaat organisch. Terugkijkend zie je het misschien pas.
Op deze manier ben je op weg naar een leven dat bloeit. Een leven dat vrucht draagt.
En weet je wat zo mooi is: Er is één Persoon Die nooit met vorstverlet gaat.
En dat is de Wijnbouwer.
Hij is de Enige Die alle seizoenen door blijft werken.
Hij heeft ook al die seizoenen nodig om te komen waar Hij met jou en mij op weg naar toe is.
Namelijk om ons leven tot een grote bloei te brengen.
De Wijnbouwer stopt niet met werken. Voor jou. In welk seizoen van je leven je ook zit.
De Wijnbouwer is altijd aan het werk in jou leven.
Ook in een winterseizoen. Dan is Hij bezig om alle voorbereidingen te treffen voor de lente.
Voor het moment dat de rank vrucht gaat dragen, meer vrucht gaat dragen en veel vrucht gaat dragen. Hij laat ons nooit alleen. Daarvoor vindt Hij de rank veel te kostbaar.
Omarm de seizoenen van je leven, omdat je gelooft dat God altijd doorwerkt.
In de winter, in de herfst, in de zomer en in de lente. Hij is er altijd!

Reacties

Die verschillende seizoenen zijn soms best lastig, mooi wat je schrijft over die wortels die dieper in de grond gaan, zo ervaar ik dat ook.
Aritha zei…
Dank je wel. Heel mooi. Vooral over de Wijnbouwer.

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Grenzen

Ieder mens heeft ze: grenzen. En bij elk mens liggen ze ergens anders. Best lastig vind ik; kon ik nou maar eens naar anderen kijken. Even afkijken hoe je dat nou doet: je grenzen weten en ze ook aangeven. Maar helaas; we zijn allemaal uniek. Wat ik niet kan, kan een ander wel en vice versa. Jarenlang worstelde ik ermee. Waar liggen nou mijn grenzen en hoe krijg ik het voor elkaar om ze ook aan te geven op een gezonde manier? Ik wist het niet; en dus deed ik maar wat goed was in mijn ogen en vooral ook wat ik dacht dat anderen van mij verwachtten. Dat resulteerde dan in oververmoeid zijn. En op een gegeven moment was ik daar zo klaar mee, dat ik hulp zocht.
Bijbelse counseling Ik ging naar een bijbelse counselor. Vreselijk spannend in het begin, maar wat heeft het me veel gebracht. Ik pleit er echt voor dat je, mocht je ooit hulp nodig hebben, een bijbelse counselor zoekt. Alleen Gods Woord kan werkelijk genezen en het geeft leven. De afgelopen maanden mocht ik het zelf ervaren. In Spreuk…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieën, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…