Doorgaan naar hoofdcontent

God is goed (bij psalm 107)

Mijn God, wat bent U goed!
Mijn ziel looft Uw heilige naam.
Eeuwig is Uw trouw!
Laat mij altijd op die manier over U spreken.
Dat U goed bent!
Dat U mij hebt verlost!

Al zou ik dwalen door de woestijn,
lopen op een weg dwars door de wildernis,
al zou ik bijna omkomen van de honger
en bezwijken
omdat ik me zo verloren zou voelen.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God,
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit mijn verlorenheid.
U zou me brengen in een stad
waar ik veilig wonen kan.
U zou mijn dorstige ziel verzadigen,
mijn hongerende hart vervullen met Uw goedheid.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik zitten in de schaduw van de dood,
geketend door boeien van ellende,
omdat ik niet naar U geluisterd had.
omdat ik U afwees,
en mijn eigen weg wilde gaan.
Al zou ik gestruikeld zijn,
en er zou niemand zijn om mij te helpen.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit de duisternis.
U zou de banden die mij vasthielden verscheuren.
U zou deuren voor mij openen
en mijn ketenen verbrijzelen.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik gekweld worden door ziekte,
en een afkeer hebben van het eten wat voor me stond.
Omdat ik mezelf over had gegeven aan de wereld en
alles wat zij verlangt.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen.
U zou maar een woord hoeven te spreken
en ik zou genezen zijn
en bevrijd van het graf.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik varen over de zee
en me verwonderen over de dingen die U doet
en over alles wat U hebt geschapen.
Al zou er dan een storm komen
met golven zo hoog als de hemel
en ik zou bijna bezwijken van angst
en wankelen als iemand die teveel gedronken heeft.
Al zou al mijn eigen wijsheid verloren gaan.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit mijn angst.
Eén woord van U, en de storm zou gaan liggen.
U zou me brengen naar de veilige havens van Uw liefde.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

God en God alleen.
U redt mij, U bevrijdt mij.
Mijn ziel juicht om wie U bent.
Wie is wijs?
Niet deze wereld, niet alle deskundigen bij elkaar.
Maar de mens die U aan het werk ziet en ontdekt
dat U goed bent.

Geschreven bij Psalm 107








Reacties

  1. Wat mooi, om zo bidden te schrijven en het later nog eens te bidden, te danken, te lezen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Als er niets meer klopt...

Met een brede lach stond ze voor mijn deur.
‘Wat een prachtig stuk om te rijden zeg!’ zei ze.
En ze vertelde hoe ze had genoten van het rijden over dijk langs het water.
Naast haar stond haar zoontje. Een heerlijke peuter van toen drie jaar.
Voordat ik het wist liep ze naar boven met onze stofzuiger en nadat ze haar
haren had vastgezet met een klip ging ze aan de slag. 
Mijn hele huis werd schoon.
We dronken koffie in de tuin en ze verbaasde zich over de musjes die zo dichtbij kwamen.
Ze lapte mijn ramen en toen ze klaar was nam ze mijn handen in de hare en bad, voor mij en voor ons gezin. 
Wat was ik dankbaar dat zij deed wat ik niet kon, omdat mijn rug het af liet weten.
Wat was ik blij met haar oprechte lach en haar gebed. Het gaf me hoop op dat moment.

Vandaag is ze ziek. Heel erg ziek. Vorige week ontving ik het verpletterende bericht. Menselijk gezien kan ze niet meer beter worden. Soms zijn berichten te erg om in één keer tot je door te laten dringen.
Ik zat als verdoofd op de bank.
En in de…

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Water in wijn

Inmiddels ben ik nu een aantal weken bezig met het revalidatie-traject waar ik na de zomervakantie aan zou beginnen. Als mensen aan me vragen hoe het ermee gaat vind ik dat lastig te beantwoorden. Het is vreselijk en het is prachtig tegelijk. Het doet pijn om in te zien dat bepaalde dingen niet (meer) kunnen. Het is afscheid nemen van verlangens en dromen die ik heb. In mijn hoofd wil ik nou eenmaal meer dan wat mijn lijf kan. Tegelijk merk ik dat er langzaam maar zeker een balans komt. Een weten: dit kan ik aan en het is genoeg. Omdat... omdat God blijkbaar niet meer van me vraagt dan dat.
Als er iets is wat ik in de afgelopen weken heb geleerd, is het dat prioriteiten stellen ontzettend belangrijk is. Juist omdat ik niet zoveel energie heb is het belangrijk om goed te bedenken waar ik mij energie aan wil geven. Daar heb ik de laatste weken veel over nagedacht en eigenlijk is er maar één ding wat overbleef. Namelijk: samenwerken met God.
Jezus zegt: neem Mijn juk op je en leer van Mij…