Doorgaan naar hoofdcontent

God is goed (bij psalm 107)

Mijn God, wat bent U goed!
Mijn ziel looft Uw heilige naam.
Eeuwig is Uw trouw!
Laat mij altijd op die manier over U spreken.
Dat U goed bent!
Dat U mij hebt verlost!

Al zou ik dwalen door de woestijn,
lopen op een weg dwars door de wildernis,
al zou ik bijna omkomen van de honger
en bezwijken
omdat ik me zo verloren zou voelen.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God,
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit mijn verlorenheid.
U zou me brengen in een stad
waar ik veilig wonen kan.
U zou mijn dorstige ziel verzadigen,
mijn hongerende hart vervullen met Uw goedheid.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik zitten in de schaduw van de dood,
geketend door boeien van ellende,
omdat ik niet naar U geluisterd had.
omdat ik U afwees,
en mijn eigen weg wilde gaan.
Al zou ik gestruikeld zijn,
en er zou niemand zijn om mij te helpen.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit de duisternis.
U zou de banden die mij vasthielden verscheuren.
U zou deuren voor mij openen
en mijn ketenen verbrijzelen.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik gekweld worden door ziekte,
en een afkeer hebben van het eten wat voor me stond.
Omdat ik mezelf over had gegeven aan de wereld en
alles wat zij verlangt.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen.
U zou maar een woord hoeven te spreken
en ik zou genezen zijn
en bevrijd van het graf.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik varen over de zee
en me verwonderen over de dingen die U doet
en over alles wat U hebt geschapen.
Al zou er dan een storm komen
met golven zo hoog als de hemel
en ik zou bijna bezwijken van angst
en wankelen als iemand die teveel gedronken heeft.
Al zou al mijn eigen wijsheid verloren gaan.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit mijn angst.
Eén woord van U, en de storm zou gaan liggen.
U zou me brengen naar de veilige havens van Uw liefde.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

God en God alleen.
U redt mij, U bevrijdt mij.
Mijn ziel juicht om wie U bent.
Wie is wijs?
Niet deze wereld, niet alle deskundigen bij elkaar.
Maar de mens die U aan het werk ziet en ontdekt
dat U goed bent.

Geschreven bij Psalm 107








Reacties

Ariëlla zei…
Wat mooi, om zo bidden te schrijven en het later nog eens te bidden, te danken, te lezen!

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Het verhaal van de ladder

De was hangt te wapperen in de zon. Vanmorgen moest ik bloed laten prikken en ik heb wat boodschappen gedaan. Dat was het dan wel weer voor vandaag. Ik zit nu in een hoekje van de bank, laptop op mijn schoot. De kamer moet eigenlijk opgeruimd worden na het weekend en in de keuken staat een vaat te wachten. Eigenlijk is het gewoon nog een rommeltje. En midden in dat rommeltje, zit ik.
Ken je dat? Dat je midden in een rommeltje zit? Niet letterlijk, maar figuurlijk. Omdat alles je bij de handen afbreekt. Alles wat je oppakt mislukt. Je hebt verdriet omdat je een geliefde bent verloren. Of misschien wel je gezondheid of je baan. Soms is het lijden van je leven zo groot dat het wel lijkt alsof God er niet meer is. Verdwenen achter de donkere wolken die boven je leven hangen.
Er zijn mensen die zeggen dat het volgen van Jezus je automatisch zegeningen brengt. Als je Hem volgt en gelooft, vult Hij je leven met gezondheid en voorspoed. Nog niet zo lang geleden hoorde ik iemand dit zeggen en eerlij…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieën, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…