Doorgaan naar hoofdcontent

God is goed (bij psalm 107)

Mijn God, wat bent U goed!
Mijn ziel looft Uw heilige naam.
Eeuwig is Uw trouw!
Laat mij altijd op die manier over U spreken.
Dat U goed bent!
Dat U mij hebt verlost!

Al zou ik dwalen door de woestijn,
lopen op een weg dwars door de wildernis,
al zou ik bijna omkomen van de honger
en bezwijken
omdat ik me zo verloren zou voelen.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God,
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit mijn verlorenheid.
U zou me brengen in een stad
waar ik veilig wonen kan.
U zou mijn dorstige ziel verzadigen,
mijn hongerende hart vervullen met Uw goedheid.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik zitten in de schaduw van de dood,
geketend door boeien van ellende,
omdat ik niet naar U geluisterd had.
omdat ik U afwees,
en mijn eigen weg wilde gaan.
Al zou ik gestruikeld zijn,
en er zou niemand zijn om mij te helpen.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit de duisternis.
U zou de banden die mij vasthielden verscheuren.
U zou deuren voor mij openen
en mijn ketenen verbrijzelen.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik gekweld worden door ziekte,
en een afkeer hebben van het eten wat voor me stond.
Omdat ik mezelf over had gegeven aan de wereld en
alles wat zij verlangt.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen.
U zou maar een woord hoeven te spreken
en ik zou genezen zijn
en bevrijd van het graf.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

Al zou ik varen over de zee
en me verwonderen over de dingen die U doet
en over alles wat U hebt geschapen.
Al zou er dan een storm komen
met golven zo hoog als de hemel
en ik zou bijna bezwijken van angst
en wankelen als iemand die teveel gedronken heeft.
Al zou al mijn eigen wijsheid verloren gaan.
Zodra mijn mond zich opent
en U aanroept
de levende God
dan bent U daar.
U zou me bij de hand nemen,
en wegvoeren uit mijn angst.
Eén woord van U, en de storm zou gaan liggen.
U zou me brengen naar de veilige havens van Uw liefde.
Mijn ziel looft Uw heilige naam
en verbaast zich over Uw wonderen.

God en God alleen.
U redt mij, U bevrijdt mij.
Mijn ziel juicht om wie U bent.
Wie is wijs?
Niet deze wereld, niet alle deskundigen bij elkaar.
Maar de mens die U aan het werk ziet en ontdekt
dat U goed bent.

Geschreven bij Psalm 107








Reacties

Ariëlla zei…
Wat mooi, om zo bidden te schrijven en het later nog eens te bidden, te danken, te lezen!

Populaire posts van deze blog

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Eerlijkheid

Terwijl ik mezelf op de bank nestel met een kopje thee, zie ik het door het raam langzaam licht worden. De kinderen zijn net naar school vertrokken en ik geniet nog even van de rust. Het licht neemt steeds meer bezit van het donker in de kamer, de dag breekt aan. Gisteren spraken we aan tafel met de jongens over het Licht, dat altijd sterker is dan de duisternis. Wat een geruststelling mag dat zijn. Mijn gedachten dwalen terug naar de storm van vorige week. We hadden de dag daarvoor juist gelezen over Jezus die met één woord de storm stilde. Met Jezus in de boot ben je veilig in de storm. Toch?
Ergens twijfel ik deze morgen en vraag ik mezelf af of dat echt wel zo is. Ik kan soms zo moe worden van al die grote en kleine stormen in ons leven. Van code geel tot code rood, we zien ze allemaal wel voorbij komen. En wie niet? Waarschijnlijk is het voor jullie wel herkenbaar. Net als een storm lijkt te gaan liggen en we opgelucht ademhalen, komt de volgende storm er weer aan. Ik slaak gefrustreerd een…