Doorgaan naar hoofdcontent

Vrees niet!



Even een dagje werken en dan nog heerlijk een lang weekend vrij. Dat dachten we. Maar om kwart over negen ging de telefoon.
‘Er is een ongeluk gebeurd.’ zei mijn man. ‘Voordat je het nieuws leest, wil ik je laten weten dat het goed gaat met mij.’


En toen begon het lange wachten. Ondertussen het nieuws volgend.
Wetend dat mijn man BHVer is en dat hem een lange en spannende dag te wachten stond.


En terwijl ik het nieuws volgde brokkelde stukje bij beetje mijn gevoel van veiligheid weg. Opeens komt het zo dichtbij.
Dat mensen blijkbaar zo diep kunnen zitten dat ze anderen iets aan willen doen.
En dat dan iemand waarvan je zoveel houdt daarbij betrokken is.

In de dagen na donderdag was er een groot gevoel van dankbaarheid.
Zo blij zijn dat we elkaar nog hebben. Dat we naast elkaar wakker worden.
Op veel dagen zo gewoon en nu opeens zo bijzonder.
Maar ook bidden voor de mensen die wel gewond zijn geraakt. 
En dan te bedenken dat mensen in veel grotere drama's terecht komen. 
Zomaar; van het ene op het andere moment.  

Gisterenavond vloog het me opeens zo aan. 
Vandaag zou iedereen zijn eigen weg weer gaan.
Maarten naar zijn werk. De jongens naar school.
Zouden ze ook allemaal gewoon weer veilig en gezond thuis komen?
De angst sloeg me om het hart en ik kreeg er buikpijn van.

‘Heer, bewaar hen, bewaar ons, maar geef me vooral opnieuw vertrouwen.
Maak me onbevangen als een kind.’

Vrees niet! Wees niet bang. Het staat er 365 keer. Voor jou!’ 

Klein geworden keerde de rust in mij weer.
‘God, U weet het hé?! U weet hoe bang wij kleine mensen kunnen zijn.
Bang voor het verleden dat ons achtervolgt. Bang voor wat er in het heden gebeurt. Bang voor wat de toekomst ons zal brengen. We zijn zelfs bang geworden voor elkaar.
Voor wat mensen ons aan kunnen doen.
En daarom gaf U ons die geruststelling.

Vrees niet! Twee woorden die elke dag weer klinken.
Vrees niet! Want Ik ben bij je!' 

'Heb je enig idee hoe groot Ik ben. Hoe machtig? Hoe vol Liefde?
Er is niet zomaar iemand bij je. Ik ben bij je!
Jouw Schepper! Ik, Die Mijn Zoon dood liet gaan, om jou het Leven te geven.
Wat er ook gebeurt, Ik zal jou nooit verlaten!’ 

Die wetenschap geeft rust en vrede,
vreugde en liefde in de meest moeilijke omstandigheden.
In Hem ben ik geborgen en veilig.
Altijd en overal!


Reacties

Ariëlla zei…
Dank je wel Mariska. Dankbaar dat ik dit even las.
Fijn dat er voor elke dag een 'vrees niet' in de Bijbel staat. Dat geeft houvast.

Populaire posts van deze blog

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Eerlijkheid

Terwijl ik mezelf op de bank nestel met een kopje thee, zie ik het door het raam langzaam licht worden. De kinderen zijn net naar school vertrokken en ik geniet nog even van de rust. Het licht neemt steeds meer bezit van het donker in de kamer, de dag breekt aan. Gisteren spraken we aan tafel met de jongens over het Licht, dat altijd sterker is dan de duisternis. Wat een geruststelling mag dat zijn. Mijn gedachten dwalen terug naar de storm van vorige week. We hadden de dag daarvoor juist gelezen over Jezus die met één woord de storm stilde. Met Jezus in de boot ben je veilig in de storm. Toch?
Ergens twijfel ik deze morgen en vraag ik mezelf af of dat echt wel zo is. Ik kan soms zo moe worden van al die grote en kleine stormen in ons leven. Van code geel tot code rood, we zien ze allemaal wel voorbij komen. En wie niet? Waarschijnlijk is het voor jullie wel herkenbaar. Net als een storm lijkt te gaan liggen en we opgelucht ademhalen, komt de volgende storm er weer aan. Ik slaak gefrustreerd een…