Doorgaan naar hoofdcontent

Puur geluk


Wat is jouw grootste droom? Waar denk jij gelukkig van te worden?
Droom je van gezondheid? Van een mooi gezin en kinderen die het goed doen?
Droom je ervan om iets te kunnen betekenen voor je omgeving?
Om een wegwijzer te kunnen zijn naar jou Maker?
Misschien zijn veel van je dromen uitgekomen en voel je dat je precies op de goede plek zit.
Je voelt je gezegend door God en je stroomt over van puur geluk.
Maar het kan ook zo zijn dat de dromen die jij had kapot zijn geslagen op de klippen van het leven.
Puur geluk is weggelegd voor andere mensen, maar niet voor jou, zo lijkt het.
En daar sta je nu, met de scherven in je handen.
Je begrijpt er allemaal maar weinig van en je vraagt je af wat je verkeerd doet.
God belooft toch in Zijn woord dat Hij ons gelukkig zal maken? Hij zegt toch dat onze beker zal overlopen? Hoe kan het dan dat veel van die dromen aan diggelen vallen? Hoe kan het dan dat het leven vaak zo tegenvalt?

Zou het kunnen dat wij anders denken over wat geluk is, dan God?
Zou het kunnen dat wij te snel genoegen nemen met dingen die op zich
mooi en goed zijn, maar die het verlangen naar mooiere dingen tegenhouden?
Zou het kunnen zijn dat er diep weggestopt in onze ziel een droom zit,
die veel mooier en beter is dan alle andere dromen die we hebben?
De droom Die God zelf in ons hart heeft gelegd toen we werden geschapen. Zijn droom.

Die droom is het diepe verlangen om God te leren kennen van aangezicht tot aangezicht.
Het verlangen om elke dag de stap te zetten om Hem te vertrouwen en aan Zijn hand te wandelen.
We zijn ons vaak helemaal niet meer van bewust van dat verlangen. Het ligt bedolven onder alle andere dingen die ons bezig houden.
Het leven confronteert ons met het feit dat God de dromen die wij voor onszelf hadden, aan scherven laat vallen. We wachten op de zegeningen van Hem, waar we zo naar verlangen en waar we misschien zelfs denken recht op te hebben.
Hoeveel mensen leven niet op de scherven van hun gebroken dromen?
Je wacht al zo lang, maar het lijkt of God zwijgt. Je begint aan Hem te twijfelen.
Je wilt antwoorden; maar ze komen niet.
Maar God fluistert je wel toe: ‘Wil je Mij vertrouwen? Wil je blijven geloven dat ik van de scherven in jouw handen weer iets moois kan maken?’
‘God laat soms toe dat onze dromen gebroken worden, zodat ons verlangen naar Zijn mooiere droom in ons gewekt wordt’ zegt Larry Crab, een bekend schrijver en psycholoog.

Ik las pas het verhaal van een goudsmid die het goud klaarmaakt om het te kunnen gebruiken.
Hij heeft een komfoortje, waar hij een pannetje op zet. Alle steentjes, die zo op het eerste gezicht waardeloos lijken, doet hij in dat pannetje.
Hij draait het vlammetje onder de pan hoog en na een poosje begint het goud te smelten.
Terwijl dat gebeurt, komt het vuil bovendrijven. Met een zeef kan de goudsmid nu het vuil eraf scheppen. Dit herhaalt hij steeds weer. Het proces duurt lang en het verloopt moeizaam.
Tot het moment dat de goudsmid zijn eigen gezicht weerspiegeld ziet in de vloeistof.
Het moment dat het goud voldoende gelouterd is. Puur genoeg om het te kunnen gebruiken.

God is bezig om ons te louteren. Ons hele leven lang. Hij wil alle vuiligheid uit ons leven verwijderen. Zodat als Hij naar ons kijkt, Hij het beeld van Zijn Zoon weerspiegeld ziet.
Dat is Zijn droom. Dat pure geluk heeft Hij voor ons klaar liggen.
Zijn logica is vaak zo heel anders dan die van ons. En toch vraagt Hij van ons volkomen overgave. Zodat Zijn droom in jou en in mij uit kan groeien tot puur geluk.

Reacties

Emma zei…
Mooi geschreven. Herkenbaar.

Populaire posts van deze blog

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Eerlijkheid

Terwijl ik mezelf op de bank nestel met een kopje thee, zie ik het door het raam langzaam licht worden. De kinderen zijn net naar school vertrokken en ik geniet nog even van de rust. Het licht neemt steeds meer bezit van het donker in de kamer, de dag breekt aan. Gisteren spraken we aan tafel met de jongens over het Licht, dat altijd sterker is dan de duisternis. Wat een geruststelling mag dat zijn. Mijn gedachten dwalen terug naar de storm van vorige week. We hadden de dag daarvoor juist gelezen over Jezus die met één woord de storm stilde. Met Jezus in de boot ben je veilig in de storm. Toch?
Ergens twijfel ik deze morgen en vraag ik mezelf af of dat echt wel zo is. Ik kan soms zo moe worden van al die grote en kleine stormen in ons leven. Van code geel tot code rood, we zien ze allemaal wel voorbij komen. En wie niet? Waarschijnlijk is het voor jullie wel herkenbaar. Net als een storm lijkt te gaan liggen en we opgelucht ademhalen, komt de volgende storm er weer aan. Ik slaak gefrustreerd een…