Doorgaan naar hoofdcontent

Druppels

Kinderen die hun spaarpot omkeren en slaapzakken kopen voor vluchtelingen op Lesbos.
Groep 5 op de basisschool die flessen verzamelt om geld op te halen voor vluchtelingen.
Het meisje wat cadeautjes inpakt voor de vluchtelingen die aankomen in haar woonplaats.

'Druppels op een gloeiende plaat' denken wij als we naar de beelden op het nieuws kijken.
'We kunnen maar zo weinig doen' zeggen we tegen elkaar. Het lijkt allemaal zo zinloos.
Wat doen onze daden als we kijken naar de stroom vluchtelingen die op gang is gekomen?
Het overweldigt ons en we weten niet wat we ermee moeten. Te groot om te bevatten.

Heb je er ooit bij nagedacht dat de uitdrukking 'dat is een druppel op een gloeiende plaat' niet bij Jezus vandaan komt? De bijbel kent geen druppels op gloeiende platen.
Toen Jezus zag dat een arme weduwe twee muntjes in de schatkist van de tempel gooide had Hij kunnen zeggen: 'Wat heeft dit voor zin? Je kunt die twee muntjes beter houden. Wat jij geeft is maar een druppel op ze gloeiende plaat.'
Maar dat zei Hij niet. Het was zelfs zo dat Jezus opkeek. Hij 'zag' deze weduwe aan en verheugde Zich over wat zij gaf, omdat ze gaf wat ze kon geven.

Geven wat je kunt geven. Doen wat je kunt. Ook al lijkt het maar zo weinig. God doet de rest.
Als we dit gaan leren, bestaan en geen druppels meer die op gloeiende platen vallen.
Dan zijn er alleen nog maar druppels die vallen in emmers van gerechtigheid en liefde.
Zodra de emmer vol is wordt de volgende bijgeschoven. Elke druppel telt en onder de zegenende handen van God groeien ze uit tot stromen van Liefde en gerechtigheid.

Druppels op een gloeiende plaat werken ontmoedigend.
Druppels in een emmer moedigen juist aan.

Dit is wat deze mensen nodig hebben. Als we ze nu in de kou laten staan leren deze mensen nooit dat ze hun toevlucht mogen zoeken bij God die Liefde is.
Laten we hen met onze daden de weg wijzen naar een Vader die hen liefheeft.
Hoe klein het ook lijkt wat je doet: doe het!
Elke druppel telt...



Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Het verhaal van de ladder

De was hangt te wapperen in de zon. Vanmorgen moest ik bloed laten prikken en ik heb wat boodschappen gedaan. Dat was het dan wel weer voor vandaag. Ik zit nu in een hoekje van de bank, laptop op mijn schoot. De kamer moet eigenlijk opgeruimd worden na het weekend en in de keuken staat een vaat te wachten. Eigenlijk is het gewoon nog een rommeltje. En midden in dat rommeltje, zit ik.
Ken je dat? Dat je midden in een rommeltje zit? Niet letterlijk, maar figuurlijk. Omdat alles je bij de handen afbreekt. Alles wat je oppakt mislukt. Je hebt verdriet omdat je een geliefde bent verloren. Of misschien wel je gezondheid of je baan. Soms is het lijden van je leven zo groot dat het wel lijkt alsof God er niet meer is. Verdwenen achter de donkere wolken die boven je leven hangen.
Er zijn mensen die zeggen dat het volgen van Jezus je automatisch zegeningen brengt. Als je Hem volgt en gelooft, vult Hij je leven met gezondheid en voorspoed. Nog niet zo lang geleden hoorde ik iemand dit zeggen en eerlij…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieĆ«n, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…