Doorgaan naar hoofdcontent

Stenen, zand en kiezels


De afgelopen dagen heb ik gebruikt om terug te blikken op het afgelopen jaar. Dit deed ik met het werkboekje ‘Terugblikken en vooruitkijken’ wat ik vond op de blog van Elise:

Het was fijn om eens stil te staan bij wat ik bijvoorbeeld heb geleerd in het afgelopen jaar.
Maar ook om na te denken over wat ik nou graag wil voor het komende jaar.
Wat zijn nou echt mijn dromen en verlangens en hoe zorg ik ervoor dat ik daar ook echt aan ga werken? De laatste tijd valt het me steeds meer op hoe ik in beslag genomen kan worden door dingen die heel veel tijd en energie kosten, maar die niks te maken hebben met het echte verlangen van mijn hart.
Er gaat bijvoorbeeld heel veel tijd zitten in appen, mailen of internetten en voordat ik het weet is de ochtend voorbij zonder dat ik bijvoorbeeld een poosje muziek heb gemaakt en gezongen, terwijl dat wel is wat ik graag wilde toen ik opstond.

In het werkboekje van Elise staat een glazen pot getekend.
De opdracht was om de pot eerst te vullen met grote stenen. De dingen die voor jou het allerbelangrijkst zijn. Waar wil jij je beste tijd in steken?
Tussen de grote stenen is er ruimte over voor kiezels. Dat zijn de dingen die ook belangrijk zijn, maar niet het allerbelangrijkst. Of dingen die je misschien niet zo graag doet, maar die wel moeten; de alledaagse dingen (het huishouden bijvoorbeeld.)
De ruimte die dan nog over blijft kan opgevuld worden met zand: dat wat helemaal niet zo belangrijk is. Dat waar je minder tijd aan wilt besteden of waar je misschien wel helemaal van af wilt.

Ik heb deze week mijn stenen, kiezels en zand in de pot getekend en het heeft me echt geholpen om duidelijk te krijgen wat mijn prioriteiten zijn.
Waar wil ik mijn eerste en mijn beste tijd in steken? Wat zijn mijn kiezels en hoeveel zand zit er eigenlijk in mijn pot?

Ik moet toegeven dat er heel veel zand in mijn pot zat. Mijn leven was wel gevuld, maar met heel veel dingen die helemaal niet zo belangrijk zijn. Dat komt ook omdat ik vaak weinig energie heb en ik op dat soort momenten makkelijk naar mijn telefoon grijp.
Jullie zien ook dat mijn pot nog niet helemaal vol is. Dat kan ook niet omdat ik veel tijd nodig heb om te rusten en te herstellen van een activiteit.
Ik heb me voorgenomen om dan ook echt rust te nemen en mijn telefoon aan de kant te leggen. Rusten, stil zijn bij God en naar Hem luisteren. Zijn hart nog beter leren kennen.
Ik heb rust ook met potlood geschreven omdat ik de hoop heb dat ik ooit weer meer ruimte heb om activiteiten te doen; de dingen die God in mijn hart heeft gelegd. De werken die Hij voor mij heeft voorbereid. De dingen die Hem de eer geven. Want daar gaat het om: om de eer van mijn Schepper. Dat is het uiteindelijke doel van mijn leven.

Deze week hielp het denken aan deze pot me echt om de juiste keuzes te maken.
Ik heb bijvoorbeeld een lezing geluisterd, terwijl de WC toch echt een schoonmaakbeurt nodig had. Geen zorgen; die WC is ook schoon gemaakt. Maar waar geef ik mijn beste energie aan en wat vindt God belangrijk voor mij? Daar gaat het om!


Reacties

  1. Wat mooi! Jij hebt de opdracht al gedaan. Ik had er de moed nog niet voor. Maar ik denk dat ik één dezer dagen je voorbeeld ga volgen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Als er niets meer klopt...

Met een brede lach stond ze voor mijn deur.
‘Wat een prachtig stuk om te rijden zeg!’ zei ze.
En ze vertelde hoe ze had genoten van het rijden over dijk langs het water.
Naast haar stond haar zoontje. Een heerlijke peuter van toen drie jaar.
Voordat ik het wist liep ze naar boven met onze stofzuiger en nadat ze haar
haren had vastgezet met een klip ging ze aan de slag. 
Mijn hele huis werd schoon.
We dronken koffie in de tuin en ze verbaasde zich over de musjes die zo dichtbij kwamen.
Ze lapte mijn ramen en toen ze klaar was nam ze mijn handen in de hare en bad, voor mij en voor ons gezin. 
Wat was ik dankbaar dat zij deed wat ik niet kon, omdat mijn rug het af liet weten.
Wat was ik blij met haar oprechte lach en haar gebed. Het gaf me hoop op dat moment.

Vandaag is ze ziek. Heel erg ziek. Vorige week ontving ik het verpletterende bericht. Menselijk gezien kan ze niet meer beter worden. Soms zijn berichten te erg om in één keer tot je door te laten dringen.
Ik zat als verdoofd op de bank.
En in de…

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Water in wijn

Inmiddels ben ik nu een aantal weken bezig met het revalidatie-traject waar ik na de zomervakantie aan zou beginnen. Als mensen aan me vragen hoe het ermee gaat vind ik dat lastig te beantwoorden. Het is vreselijk en het is prachtig tegelijk. Het doet pijn om in te zien dat bepaalde dingen niet (meer) kunnen. Het is afscheid nemen van verlangens en dromen die ik heb. In mijn hoofd wil ik nou eenmaal meer dan wat mijn lijf kan. Tegelijk merk ik dat er langzaam maar zeker een balans komt. Een weten: dit kan ik aan en het is genoeg. Omdat... omdat God blijkbaar niet meer van me vraagt dan dat.
Als er iets is wat ik in de afgelopen weken heb geleerd, is het dat prioriteiten stellen ontzettend belangrijk is. Juist omdat ik niet zoveel energie heb is het belangrijk om goed te bedenken waar ik mij energie aan wil geven. Daar heb ik de laatste weken veel over nagedacht en eigenlijk is er maar één ding wat overbleef. Namelijk: samenwerken met God.
Jezus zegt: neem Mijn juk op je en leer van Mij…