Doorgaan naar hoofdcontent

Wie ben jij?


Ik luisterde vanmorgen naar Groot Nieuws Radio.
Daar was Jan Pool die in ‘Bij Jorieke’ sprak over je identiteit. Wie ben jij?
Het is iets wat mij al een aantal jaren bezig houd en waar heel veel mensen mee bezig zijn.
Wie ben ik? Waar ben ik toe geroepen? En het lijkt ook wel of je er nooit helemaal klaar mee bent.
Groeien naar de je identiteit in Christus, worden zoals God jou bedoelde toen Hij je schiep, is iets wat volgens mij je leven lang een proces blijft.

Wat mij opviel toen de presentator over de afdeling ging om aan zijn collega’s de vraag te stellen: wie ben jij? Dat heel veel antwoorden gingen over een rol die zijn vervullen: vader/moeder, hun werk, hun hobby’s, enz.
En natuurlijk is dit een deel van wie je bent, van je identiteit.

Maar op dit moment heb ik best weer veel lichamelijke klachten. Mijn rug doet al een paar weken niet wat ik wil en het ontbreekt me enorm aan energie. En juist nu het voorjaar wordt en de zon zo lekker schijnt, zou ik willen bruisen van leven en energie, dingen doen en ondernemen.
Het is dan zo frustrerend om tegen gehouden te worden door je lijf. En de rollen die ik dan vervul: vrouw zijn, moeder zijn en de dingen die ik doe, die vallen me op die momenten enorm zwaar.
En ook niet alles lukt dan zoals ik het zou willen. Dat frustreert me dan enorm.
En toch ontdek ik juist in dit soort periodes steeds weer opnieuw Gods Liefde voor mij. En dat het voor Hem genoeg is om te ‘zijn’.
Als ik me laat leiden door mijn frustraties en de dingen die ik niet kan, word ik depri en hebben de dagen zo weinig kleur.
Maar er is nog zoveel wat ik wel kan. Ik kan al beginnen met leven in Gods tegenwoordigheid. Hij verlangt naar mij. Ga ik in op Zijn uitnodiging om dicht bij Hem te zijn?
Ik kan er elke dag voor kiezen om iets te betekenen voor een ander. Het hoeft maar zo klein te zijn als een glimlach, een klein berichtje, een knuffel.
Werken in Gods Koninkrijk hoeft niet altijd groots of meeslepend te zijn. Juist trouw zijn in de kleine dingen zegt zoveel over wie jij bent.

Dit schrijven is in de eerste plaats een note to myself.
Ik vergeet zo vaak wie ik ben. Wie ik werkelijk ben! Een kind van de Allerhoogste! Ik ben geschapen voor Hem. En de dagen dat ik niet zoveel kan doen, mag ik gebruiken om mezelf extra te koesteren in Zijn tegenwoordigheid en Zijn Liefde voor mij. Om het later weer uit te delen, op de dagen dat het wel kan.

Want weet je; God schiep jou en mij omdat Hij er van ons nog niet één had. Hij wilde juist jou hebben. Hij wil jou dichtbij Zich hebben.
Met alles wat je bent!

Ik las deze week zo iets moois op de blog van Power to the Mamma’s.
Geschreven door Jolanda Koornstra.
Aan het begin van Zijn bediening werd Jezus gedoopt. En uit de hemel klinkt de stem van de Vader: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind ik vreugde.’
God zei niet: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, Hij gaat de wereld redden.’
Niet wat je doet is in de eerste plaats belangrijk voor God.
Maar dat wat je bent: Gods geliefde zoon of dochter.
Alleen omdat je dat bent; vindt Hij vreugde in jou!



Reacties

Populaire posts van deze blog

Als er niets meer klopt...

Met een brede lach stond ze voor mijn deur.
‘Wat een prachtig stuk om te rijden zeg!’ zei ze.
En ze vertelde hoe ze had genoten van het rijden over dijk langs het water.
Naast haar stond haar zoontje. Een heerlijke peuter van toen drie jaar.
Voordat ik het wist liep ze naar boven met onze stofzuiger en nadat ze haar
haren had vastgezet met een klip ging ze aan de slag. 
Mijn hele huis werd schoon.
We dronken koffie in de tuin en ze verbaasde zich over de musjes die zo dichtbij kwamen.
Ze lapte mijn ramen en toen ze klaar was nam ze mijn handen in de hare en bad, voor mij en voor ons gezin. 
Wat was ik dankbaar dat zij deed wat ik niet kon, omdat mijn rug het af liet weten.
Wat was ik blij met haar oprechte lach en haar gebed. Het gaf me hoop op dat moment.

Vandaag is ze ziek. Heel erg ziek. Vorige week ontving ik het verpletterende bericht. Menselijk gezien kan ze niet meer beter worden. Soms zijn berichten te erg om in één keer tot je door te laten dringen.
Ik zat als verdoofd op de bank.
En in de…

Beginnen met rust

Drukke weken. Je kent ze vast wel. Dat je op zondagavond eigenlijk al weet dat je wallen aan het einde van de week op je knieën zullen hangen. Nog niet zo lang geleden had ik zo’n week. Bijna elke dag een afspraak, of iets anders leuks waar ik van vond dat ik er aan deel moest nemen. Tussen alle activiteiten door deed ik mijn best om rust te nemen, maar mijn hoofd draaide overuren. ‘Hoe plan ik dit en hoe regel ik dat? En wat eten we vanavond?’ Ondertussen waren er ook nog twee jongetjes die mijn aandacht vroegen en die vrijdag kroop ik tot op mijn botten vermoeid terug in bed nadat al mijn mannen de deur uit waren gegaan.
‘Ik ben zo vreselijk moe Heer’ bad ik nog terwijl mijn ogen langzaam dicht vielen. Ik sliep een paar uurtjes lekker bij. Eenmaal weer wakker en aangekleed zette ik koffie en sloeg mijn bijbel open bij het hoofdstuk waar ik de vorige dag gebleven was: Lukas 10.
Jezus is daar op bezoek bij Martha en Maria. Martha is druk bezig met dienen. Maria zit aan de voeten van haar…

Water in wijn

Inmiddels ben ik nu een aantal weken bezig met het revalidatie-traject waar ik na de zomervakantie aan zou beginnen. Als mensen aan me vragen hoe het ermee gaat vind ik dat lastig te beantwoorden. Het is vreselijk en het is prachtig tegelijk. Het doet pijn om in te zien dat bepaalde dingen niet (meer) kunnen. Het is afscheid nemen van verlangens en dromen die ik heb. In mijn hoofd wil ik nou eenmaal meer dan wat mijn lijf kan. Tegelijk merk ik dat er langzaam maar zeker een balans komt. Een weten: dit kan ik aan en het is genoeg. Omdat... omdat God blijkbaar niet meer van me vraagt dan dat.
Als er iets is wat ik in de afgelopen weken heb geleerd, is het dat prioriteiten stellen ontzettend belangrijk is. Juist omdat ik niet zoveel energie heb is het belangrijk om goed te bedenken waar ik mij energie aan wil geven. Daar heb ik de laatste weken veel over nagedacht en eigenlijk is er maar één ding wat overbleef. Namelijk: samenwerken met God.
Jezus zegt: neem Mijn juk op je en leer van Mij…