Doorgaan naar hoofdcontent

Verlangen naar God

Afgelopen zondag vroeg de voorganger van onze dienst naar onze motivatie om Jezus te volgen.
Een vraag waar ik wel even over na moest denken. Waarom volg ik Jezus eigenlijk?

Voor even zag ik mezelf weer als klein meisje. Dapper vechtend om mee te doen met de wereld om me heen. Dat was niet altijd makkelijk, omdat ik kampte met een motorische beperking.
Voor veel dingen moest ik hard oefenen en vechten. Maar midden in dat gevecht was Hij er. Vanaf het begin was Hij naast me. Ik ontdekte dat er een hart was dat klopte voor mij.
Hij was het Die als eerste naar mij verlangde en me vond. Daarmee wekte Hij een vurige kinderlijke verlangen in mijn hart op, naar Hem.

Toch ben ik dat verlangen later weer kwijt geraakt. Verdrongen door andere dingen die me bezig hielden. Naar de achtergrond geraakt omdat pijnlijke wonden schrijnden.
Vaak moest ik eerst heel erg vastlopen, voordat het verlangen naar Hem weer naar de oppervlakte kwam.

Juist in die periodes van vastgelopen zijn verlang ik zo naar herstel van mijn leven. 
David zegt het in Psalm 63: 'Ik dorst naar u, ik smacht naar u in een dor en dorstig land.'
Een wanhopig verlangen. Een hunkering naar heelheid met God. Een schreeuw om de liefde van God. Om vrijuit mogen gaan als Hij oordeelt. Om echtheid en heelheid te ervaren in je leven.
Ik weet dat ik dit uit mezelf allemaal nooit zal kunnen bereiken. Er is een groot gebrek aan heelheid in mijn leven. Ik schiet zo vaak tekort. Zonder Hem ben ik nergens, en juist dat drijft me naar Hem toe.

Spreekt Jezus hierover als Hij zegt: 'Zalig ben je als je hongert en dorst naar gerechtigheid?'
Als je hongert en dorst naar heelheid in je leven? Als je verlangt naar herstel van de hele schepping in al z'n verbanden? Het verlangen dat heel de schepping, heel mijn leven gaat beantwoorden aan Gods bedoeling?

Soms denk ik; kennen we dat verlangen eigenlijk nog wel? Die hunkering naar God, omdat we zonder Hem hulpeloos zijn? Of is dat verlangen naar de achtergrond verdwenen omdat we druk zijn met alles wat we doen? Is het daarom dat we zo vaak de blijdschap missen en kil en koud worden?

Ons verlangen kan alleen worden vervuld door Iemand Die de macht heeft om het hart van mensen te veranderen. Hij die achter deze zaligsprekingen staat en de woorden uitspreekt: Jezus Christus.
Niemand anders kan ons verlangen naar echtheid en heelheid volmaken. Hij is het Brood des Levens, dat ons zal verzadigen. En Hij doet het. Dat is zijn belofte. 

Kom allemaal bij Mij. Open je hart en je leven.
Laat Mij het doen. En Ik zal het geven: heelheid met God, vrijuit gaan als Hij oordeelt.
Omdat Ik voor je in de bres spring. Kom maar bij Mij en Ik zal jou verzadigen. 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Het verhaal van de ladder

De was hangt te wapperen in de zon. Vanmorgen moest ik bloed laten prikken en ik heb wat boodschappen gedaan. Dat was het dan wel weer voor vandaag. Ik zit nu in een hoekje van de bank, laptop op mijn schoot. De kamer moet eigenlijk opgeruimd worden na het weekend en in de keuken staat een vaat te wachten. Eigenlijk is het gewoon nog een rommeltje. En midden in dat rommeltje, zit ik.
Ken je dat? Dat je midden in een rommeltje zit? Niet letterlijk, maar figuurlijk. Omdat alles je bij de handen afbreekt. Alles wat je oppakt mislukt. Je hebt verdriet omdat je een geliefde bent verloren. Of misschien wel je gezondheid of je baan. Soms is het lijden van je leven zo groot dat het wel lijkt alsof God er niet meer is. Verdwenen achter de donkere wolken die boven je leven hangen.
Er zijn mensen die zeggen dat het volgen van Jezus je automatisch zegeningen brengt. Als je Hem volgt en gelooft, vult Hij je leven met gezondheid en voorspoed. Nog niet zo lang geleden hoorde ik iemand dit zeggen en eerlij…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieĆ«n, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…