Doorgaan naar hoofdcontent

Wacht maar af

Een snijdende wind blaast om me heen zodra ik de deur uitstap.
Wat is het koud en guur buiten.
Snel dump ik de afvalzakken in de zwarte container achter in de tuin en ik draai me om,
om zo snel mogelijk de warmte van het huis weer op te zoeken.

Dan valt mijn oog op een paar groene sprietjes die dwars door de zwarte koude grond naar boven zijn gekomen.
Krokussen in aantocht.
Ik zak langzaam even door mijn knieën om ze van dichtbij te bewonderen.
‘Het komt goed.´ fluisteren ze me zachtjes toe.
‘Het wordt weer warm. De lente komt er al aan. Dan is de pijn in je lijf vast een stuk minder en dan heb je vast weer meer energie. Wacht er maar op… op een dag zullen de warme zonnestralen je huid weer strelen. Wacht maar...’

Het doet me denken aan de preek van gisteren.
Verwacht ik nog dat God iets veel heerlijkers klaar heeft liggen dan ik tot nu toe heb gezien of gehoord? Verwacht ik dat God daar elke dag iets van aan mij wil laten zien.

Of rijgen de dagen zich in lange rijen aaneen?
Word ik in beslag genomen door de geest van de tijd?
Kijk ik naar wat in de wereld is? Zoveel gebrokenheid.
Je zou er moedeloos van worden.

Zo heb ik dat ook als mijn lichaam zoveel last heeft van de kou. Je zou er moedeloos van worden.
Maar er is hoop. Er komen weer betere tijden. Tijden van licht en zon en warmte.

Als de kilte van de wereld en de tijdgeest zich aan je opdringt.
Als je moedeloos wordt van alle gebrokenheid om je heen.
Als je jezelf steeds eenzamer voelt worden.
Als je het gevoel hebt dat je alleen komt te staan.

Er is hoop!
God heeft een plan en Hij leidt je van heerlijkheid tot heerlijkheid. En het houdt nooit op.

De hemelse glans die met Christus gekomen is, verdwijnt nooit.
– 2 Korinthe 3:10 –

Blijf het verwachten. Wacht altijd op Hem.
Hij komt! Hij spreekt!
Hij heeft lief! Veel meer dan je beseft.
Echt waar…

Want wij veranderen in nieuwe mensen, wij gaan steeds meer lijken op onze hemelse Heer.
Daar zorgt de Heilige Geest voor.
– 2 Korinthe 3:18 –

Is dat geen heerlijkheid? Daar verlangen we naar.
Vertrouw! Het komt!

Wacht maar af.


Reacties

Mooi Mariska. Ik kan ook zo naar de zomer verlangen. Fijn dat de dagen lengen en er kleine voorbodes zijn. Ik kreeg in de winkel een gratis bos bloemen, zo leuk. Vrolijk gele tulpen zitten erbij. Die stralen mij tegemoet terwijl ik typ. Sterkte met je lijf!
Aritha zei…
O wat een mooie blog. Dat je die sneeuwklokjes zag!
Ja, mooi die krokussen van hoop. Ze maken je zo blij, ze zijn zo inspirerend, in januari stonden er al een paar in knop. Prachtig!
Wat een bemoedigend blog,
Dank je wel.
Olivia lbn zei…
Heel mooi Mariska ♥️

Populaire posts van deze blog

Hoop als je lijdt

In de afgelopen week schreef ik een klein gedichtje. Het was vlak nadat ik op mijn telefoon las dat er vier kinderen omgekomen waren bij een vreselijk ongeluk.
Monden zwijgen
in een geschokte stilte
Tranen stromen
in woordeloos verdriet
Harten bidden
gebeden zonder woorden
tot God
Die heel de wereld overziet.

Een paar dagen daarna las ik een volgend bericht dat me de adem benam. Een heel gezin omgekomen bij een brand in Papendrecht. Wat een verdriet. Woorden schieten tekort. Het moment dat bidden, zuchten wordt. Heer ontferm U!
Wat is er veel leed in de wereld. In ons land, ons dorp of onze stad. In onze straat en ik weet bijna zeker dat het leed ook jouw leven, jouw huis niet voorbij gaat. Het leven is hard, het leven is moeilijk en zwaar en vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken. Misschien heb je heel lang gedacht dat je een soort recht had op goddelijk geluk. Misschien denk je dat zelfs nu nog, maar ik vrees dat die gedachte je op een dag teleur zal stellen. Vroeg of laat t…

Het verhaal van de ladder

De was hangt te wapperen in de zon. Vanmorgen moest ik bloed laten prikken en ik heb wat boodschappen gedaan. Dat was het dan wel weer voor vandaag. Ik zit nu in een hoekje van de bank, laptop op mijn schoot. De kamer moet eigenlijk opgeruimd worden na het weekend en in de keuken staat een vaat te wachten. Eigenlijk is het gewoon nog een rommeltje. En midden in dat rommeltje, zit ik.
Ken je dat? Dat je midden in een rommeltje zit? Niet letterlijk, maar figuurlijk. Omdat alles je bij de handen afbreekt. Alles wat je oppakt mislukt. Je hebt verdriet omdat je een geliefde bent verloren. Of misschien wel je gezondheid of je baan. Soms is het lijden van je leven zo groot dat het wel lijkt alsof God er niet meer is. Verdwenen achter de donkere wolken die boven je leven hangen.
Er zijn mensen die zeggen dat het volgen van Jezus je automatisch zegeningen brengt. Als je Hem volgt en gelooft, vult Hij je leven met gezondheid en voorspoed. Nog niet zo lang geleden hoorde ik iemand dit zeggen en eerlij…

Heb het LEV

Terwijl ik nadenk over het thema moed, laat ik mijn gedachten eens gaan over personen in de bijbel die moedig waren. Wat zijn het er veel. ‘Wie niet?’ zou je bijna zeggen. Ik zal een paar voorbeelden noemen: Abraham; die de moed nodig had om al het vertrouwde achter zich te laten en te gaan waar God hem leidde. Mozes; die werd geroepen om naar de farao te gaan en hem te vragen om het volk vrij te laten. Esther; die de moed had om tegen alle regels in naar de koning te gaan en te strijden voor de vrijheid van haar volk. De apostelen; die geroepen werden om te getuigen van Jezus, ook als de omgeving ronduit vijandig was.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. En terwijl ik mezelf probeer te verplaatsen in het verhaal van al deze personen, voel ik bijna de knikkende knieën, de trillende handen en de zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ik zou niet graag in hun schoenen staan. Wat een moed vraagt het eigenlijk om God daadwerkelijk te volgen, overal waar Hij je zendt.
Zouden deze mense…