Doorgaan naar hoofdcontent

Wacht maar af

Een snijdende wind blaast om me heen zodra ik de deur uitstap.
Wat is het koud en guur buiten.
Snel dump ik de afvalzakken in de zwarte container achter in de tuin en ik draai me om,
om zo snel mogelijk de warmte van het huis weer op te zoeken.

Dan valt mijn oog op een paar groene sprietjes die dwars door de zwarte koude grond naar boven zijn gekomen.
Krokussen in aantocht.
Ik zak langzaam even door mijn knieën om ze van dichtbij te bewonderen.
‘Het komt goed.´ fluisteren ze me zachtjes toe.
‘Het wordt weer warm. De lente komt er al aan. Dan is de pijn in je lijf vast een stuk minder en dan heb je vast weer meer energie. Wacht er maar op… op een dag zullen de warme zonnestralen je huid weer strelen. Wacht maar...’

Het doet me denken aan de preek van gisteren.
Verwacht ik nog dat God iets veel heerlijkers klaar heeft liggen dan ik tot nu toe heb gezien of gehoord? Verwacht ik dat God daar elke dag iets van aan mij wil laten zien.

Of rijgen de dagen zich in lange rijen aaneen?
Word ik in beslag genomen door de geest van de tijd?
Kijk ik naar wat in de wereld is? Zoveel gebrokenheid.
Je zou er moedeloos van worden.

Zo heb ik dat ook als mijn lichaam zoveel last heeft van de kou. Je zou er moedeloos van worden.
Maar er is hoop. Er komen weer betere tijden. Tijden van licht en zon en warmte.

Als de kilte van de wereld en de tijdgeest zich aan je opdringt.
Als je moedeloos wordt van alle gebrokenheid om je heen.
Als je jezelf steeds eenzamer voelt worden.
Als je het gevoel hebt dat je alleen komt te staan.

Er is hoop!
God heeft een plan en Hij leidt je van heerlijkheid tot heerlijkheid. En het houdt nooit op.

De hemelse glans die met Christus gekomen is, verdwijnt nooit.
– 2 Korinthe 3:10 –

Blijf het verwachten. Wacht altijd op Hem.
Hij komt! Hij spreekt!
Hij heeft lief! Veel meer dan je beseft.
Echt waar…

Want wij veranderen in nieuwe mensen, wij gaan steeds meer lijken op onze hemelse Heer.
Daar zorgt de Heilige Geest voor.
– 2 Korinthe 3:18 –

Is dat geen heerlijkheid? Daar verlangen we naar.
Vertrouw! Het komt!

Wacht maar af.


Reacties

Mooi Mariska. Ik kan ook zo naar de zomer verlangen. Fijn dat de dagen lengen en er kleine voorbodes zijn. Ik kreeg in de winkel een gratis bos bloemen, zo leuk. Vrolijk gele tulpen zitten erbij. Die stralen mij tegemoet terwijl ik typ. Sterkte met je lijf!
Aritha zei…
O wat een mooie blog. Dat je die sneeuwklokjes zag!
Ja, mooi die krokussen van hoop. Ze maken je zo blij, ze zijn zo inspirerend, in januari stonden er al een paar in knop. Prachtig!
Wat een bemoedigend blog,
Dank je wel.
Olivia lbn zei…
Heel mooi Mariska ♥️

Populaire posts van deze blog

De parelketting

De afgelopen week, liep alles anders dan gepland. Je kunt als mens zoveel plannen en willen. En toch hoeft er maar iets te gebeuren, en heel je planning ligt aan diggelen. Sinds woensdag heb ik enorme rugpijn.  Ik kon zelfs niet eens langer dan tien minuten zitten. Eerst probeerde ik mezelf nog te verzetten.  Een compromis te sluiten: als ik nu vroeg naar bed ga met een pijnstiller, dan komt het wel weer goed. Maar donderdagmorgen wist ik: ik moet keuzes gaan maken. Mijn lijf protesteert hevig. En terecht. Want de afgelopen weken, of zelfs maanden heb ik het namelijk zoveel mogelijk genegeerd. Omdat ik anders niet kon doen wat ik wilde doen. Lees je dat? Wat ‘ik’ wilde doen. Ik besefte me deze week dat God blijkbaar mijn lijf moet gebruiken om Zichzelf zichtbaar te maken aan mij. Hij moet me altijd op die manier stil zetten, want dan pas ga ik echt luisteren. Anders ga ik namelijk gewoon aan Hem voorbij. Ik probeer nog steeds een ritme van leven te ontdekken, die niet teveel afwijkt van mijn …

Met elkaar

Ik val en ik struikel Ik stuntel en ik duikel Ik haper en ik klooi Maar hé, ik doe het toch maar mooi!

Herkenbaar? Toen ik vanmorgen mijn facebook opende dag ik deze kaart staan en ik deelde hem meteen op mijn eigen tijdlijn. Want mensen, wat ben ik de laatste weken aan het struikelen en vallen. De kou van de winter trekt in mijn spieren en slurpt energie. Terwijl het in de zomer zo goed ging en ik een redelijke balans te pakken had, is dat nu helemaal verdwenen. En ik weet niet meer zo goed hoe ik mijn dagen in moet delen om het allemaal vol te kunnen houden. Dat maakt me labiel en emotioneel. Ik ben momenteel niet echt de leukste thuis. Het neemt het zicht weg op Wie God is, want ik ben veel te druk met mezelf overeind houden. Wat uiteindelijk jammerlijk mislukt en uitloopt op een flinke huilbui.
Zo; dat is eruit!
Vinden jullie het ook zo moeilijk om te laten zien wat je echt voelt en waar je doorheen gaat? Ik wel. Ik vind het veel makkelijker om een lach op mijn gezicht te plakken en te lat…

God geeft leven

Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.Johannes 10:10 –
Wat een heerlijke tekst vond ik dit altijd. En ik vind dat nog steeds. ‘Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.’ Daar verlang je toch naar: leven in al Zijn volheid.
Heel vaak heb ik gedacht en gebeden: ‘Nou, kom maar op Heer met dat leven. Ik wil het ervaren in al Zijn volheid. Stort het maar uit in mijn hart.’ Ik dacht dat het helemaal van God afhing.
Inmiddels heb ik mogen leren dat het nog veel meer van mij afhangt. God wil Zijn leven in al Zijn volheid aan mij geven. Dat is een ding dat vast staat. Maar kan ik dat overvloedige leven ook ontvangen?
Het leven dat God wil geven stroomt over van Zijn liefde. Wij mensen kunnen vaak maar hele kleine beetjes van Gods liefde tegelijk ontvangen. Voor het proces van jezelf meer en meer openstellen voor Hem, is tijd nodig.
Het is als een kindje wat uitgedroogd is. Je zou dit ki…